آلرژی به چمن در سگ ها (علائم و درمان)
یکی از مشکلات رایج در سگ آلرژی به چمن است. در آلرژی به چمن در سگ ها حتی لازم نیست سگ شما روی چمن باشد تا واکنش آلرژیک را تجربه کند.
این آلرژی در بهار و پاییز شایعتر هستند، هرچند میتوانند در هر زمانی از سال رخ دهند. آنها میتوانند سگ شما را با مشکلات مختلف تحتتأثیر قرار دهند و باعث خارش، لیسیدن و در موارد شدید، کهیر و مشکل در تنفس شوند. در ادامه به بررسی این مشکل در سگها میپردازیم.
رابطه سگها با چمن
آلرژی به چمن در سگ ها ناشی از گردههای مرتبط با علفها به وجود میآید. گردههای علف توسط پوست و غشاهای مخاطی جذب میشوند و باعث به وجود آمدن پاسخ ایمنی خواهند شد.
لازم به ذکر است که گردههای علف میتوانند از طریق هوا منتقل شوند، بنابراین لازم نیست سگ شما حتماً روی چمن باشد تا تحتتأثیر قرار گیرد.
همچنین آلرژی به علف میتواند در هر سنی رخ دهد، اما بیشتر سگها به دلیل قرار گرفتن در معرض آلرژنها، پس از حدود یک سالگی دچار این آلرژی میشوند.
مورد آخر اینکه آلرژی به علف معمولاً در فصلهای بهار و پاییز، زمانی که گرده علفها به دلیل تغییر گونههای فصلی شایعتر است، بدتر میشود. بااینحال، ممکن است در تمام طول سال برای سگ شما مشکلساز باشد.
علل آلرژی به چمن در سگ ها
آلرژی به علف توسط گردههای علفهای رایج مانند برمودا، فسکو، یونجه یا چاودار ایجاد میشود. علائم آن مانند آلرژیهایی است که توسط گردههای درختانی مانند سدر، کاج، بلوط و علفهای هرزی مانند آمبروسیا و تاجخروس ایجاد میشوند.
سگهایی که از غلت زدن در چمن لذت میبرند، میتوانند از طریق تماس مستقیم درگیر این آلرژی شوند. همچنین اگر سگی از منطقهای که گرده وجود دارد عبور کند و گرده با غشاهای مخاطی تولهسگ مثل بینی، چشمها، دهان، پوست یا پاهای او برخورد کند، ممکن است علائمی را تجربه کند.
برخی دیگر ممکن است علائم را از استنشاق کرده در حین پیادهروی یا صرفاً از قرار گرفتن در منطقهای که گرده چمن وجود دارد حتی در داخل خانه دریافت کنند.
علائم آلرژی به چمن در سگ ها
- قرمزی پوست
- خارش پوست
- لیسیدن یا جویدن، بهخصوص پاها
- بثورات پوستی
- اسهال
- لکههای طاس ناشی از خاراندن
- چشمهای قرمز و آبکی
- عطسه
- آبریزش بینی
در صورت حساسیت شدید شاهد موارد زیر خواهید شد:
- واکنش آلرژیک شدید
- کهیر شدید
- تورم صورت بهخصوص در اطراف چشم و پوزه
- خسخس سینه
- دشواری در تنفس
- افزایش تعداد تنفس
- استفراغ با خون یا بدون خون
- اسهال با خون یا بدون خون
تشخیص
برای تشخیص آلرژی به علف، دامپزشک سابقه سگ شما را بررسی و علائم او را چک مینماید. پس از آن، معاینه پوست و مو برای بررسی ریزش مو، ضایعات پوستی مانند جوش، بثورات پوستی، قرمزی یا سوزش پوست انجام میشود. ممکن است از آزمایش خون برای غربالگری آلرژنها استفاده شود.
درمان آلرژی شدید به چمن در سگها
هدف از درمان آلرژی به علف در سگها، مدیریت علائم است، زیرا اکثر آلرژیهای علفی در سگها قابلدرمان نیستند. همیشه درمان بر اساس شدت علائم تعیین میشود.
برای انتخاب بهترین درمان برای سگ خود با دامپزشک مشورت کنید. برای علائم شدید، ممکن است درمانهای خاصی توصیه شود.
داروهایی از نظیر داروهای آلرژی ممکن است دامپزشک زنرلیا را توصیه کند. این قرص خوراکی روزانه بهسرعت خارش و التهاب را کنترل میکند.
دامپزشک همچنین ممکن است سیتوپوینت که یک داروی تزریقی بوده و هر چهار تا هشت هفته تجویز میشود را برای سگ شما پیشنهاد کند.
دوزهای کوتاه کورتیکواستروئیدها نیز مانند داروهایی مانند پردنیزون، پردنیزولون یا تماریل-پی حاوی استروئیدهایی هستند که ممکن است در موارد خارش شدید استفاده شوند.
این داروها فقط با نسخه پزشک قابلتهیه هستند و معمولاً به دلیل عوارض جانبی احتمالی مصرف طولانیمدت ندارند و فقط باید برای مدت کوتاهی استفاده خواهند شد.
ایمونوتراپی یا درمان کاهش حساسیت شامل دوز کم آلرژن به حیوان خانگی است تا بهمرورزمان مقاومت ایجاد شود. درصورتیکه آلرژنها توسط آزمایش خون یا آزمایش پوست داخل پوستی شناسایی شده باشند، میتوان از آن استفاده کرد.
درمان علائم خفیف
- حمام کردن با شامپوی حیوانات خانگی ضد حساسیت یا ملایم بر پایه جو دوسر: حمام کردن مداوم به از بین بردن آلرژنها قبل از اینکه فرصت جذب شدن به پوست را داشته باشند، کمک میکند. این کار ممکن است به جلوگیری یا کاهش خارش کمک کند.
- استفاده از شامپوی دارویی: شامپوی دارویی حیوانات خانگی معمولاً برای درمان عفونت فعال کافی نیست، اما میتواند با از بین بردن آلرژنها و کاهش میزان باکتریها و مخمرهای روی پوست، به جلوگیری از عفونت کمک کند.
- نظافت پس از گذراندن وقت در فضای باز: اطمینان از تمیز بودن پاها و بدن سگ هنگام ورود به داخل خانه به جلوگیری از لیسیدن و جویدن پاها که از علائم خارش است، کمک مینماید. میتوانید از صابون و آب ملایم، دستمال مرطوب مخصوص حیوانات خانگی و یا دستمالهای مرطوب دارویی حاوی مواد ضدمیکروبی و ضدقارچی استفاده کنید.
- آنتیهیستامینها: بنادریل ممکن است برای آبریزش چشم، آبریزش بینی و عطسه مؤثر باشد، اما معمولاً برای بیماریهای پوستی آلرژیک مؤثر نیست. قبل از دادن هرگونه دارویی به سگ خود، با دامپزشک در مورد دوز مصرفی مشورت کنید.
- اسیدهای چرب: مکملهای امگا ۳ و اسیدهای چرب میتوانند به کاهش التهاب پوست حیوان خانگی و خارش عمومی کمک کنند.
