ﻋﺸﻖ ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺮﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﻏﺼﻪ ﻫﺎش ﻛﻢ ﻧﻴﺴﺖﺗﻮی اوج دل ﺑﺴﺘﻦ ﺧﻴﻠﻰ ﺳﺨﺘﻪ دل ﻛﻨﺪن
ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﻣﺮدن ﻫﻢ ﺑﺎز ﻋﺎﺷﻘﺖ ﻣﻴﺸﻢﻛﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﺜﻞ روز روﺷﻨﻪ ﺗﻮی اﻳﻦ ﺷﺐ ﻣﺮده
ﻳﻪ ﻏﻤﻰ ﻣﻨﻮ ﺑﺮده ﻛﻪ دﻟﻢ ﺗﺮک ﺧﻮردهﺧﻨﺪه از ﺧﻮﻧﻪ رﻓﺖ زﻧﺪﮔﻴﻢ ﭘﺮﭘﺮ ﺷﺪ ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﺗﻮ
ﺧﻮن اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﭘﺎک ﻧﺸﺪ از ﭼﺸﺎم از داﻣﻦ ﺗﻮ
ﻋﺸﻖ ﭼﻪ ﻫﺎ ﻛﺮد ﺑﺎز ﺑﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﻮ
ﻣﺜﻞ ﺑﺮﮔﻰ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺑﺎرون از ﺗﻦ ﺷﺎﺧﻪ ﺟﺪا ﺷﺪﺑﺎ رﻫﺎ ﻛﺮدن دﺳﺘﺎت روﺣﻢ از ﺗﻨﻢ رﻫﺎ ﺷﺪ
ﺧﻨﺪه از ﺧﻮﻧﻪ رﻓﺖ زﻧﺪﮔﻴﻢ ﭘﺮﭘﺮ ﺷﺪ ﺑﺎ رﻓﺘﻦ ﺗﻮﺧﻮن اﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮه ﭘﺎک ﻧﺸﺪ از ﭼﺸﺎم از داﻣﻦ ﺗﻮ
ﻋﺸﻖ ﭼﻪ ﻫﺎ ﻛﺮد ﺑﺎز ﺑﺎ ﻣﻨﻮ ﺗﻮاﺷﻜﻤﻮ ﺑﺒﻴﻦ و ﺑﺮﮔﺮد ﻛﻪ ﭼﺸﺎم ﭘﺮ از ﻏﺒﺎرن
ﻛﻮﭼﻪ ﻫﺎ ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﭼﻴﺰی ﺟﺰ ﻏﻢ و ﻏﺼﻪ ﻧﺪارن
