ﻛﻨﺎرش ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮد رﺷﺖ ﺑﻮده ام
ﭼﺸﺎم ﺗﺎر ﺑﻮد و دﻟﻢ ﭼﻨﮓ ﻣﻰ زدﻳﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮدم ﺗﻮی ﺑﺮ ﺑﺎد رﻓﺘﻪ
درﺳﺖ ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ﻛﻪ ﺑﻬﻢ زﻧﮓ ﻣﻰ زداﮔﻪ ﺷﻌﺮ ﺑﺎﺷﻢ دﻟﻢ ﭼﻬﺎرﭘﺎره ﺳﺖ
اﮔﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺎﺷﻢ دﻟﻢ اﺻﻔﻬﺎﻧﻪﺻﺪاش ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ﺗﻮی ﮔﻮﺷﻰ ﻣﻰ ﭘﻴﭽﻪ
ﺳﺮم ﺳﻨﮓ ﻓﺮﺷﺎی ﻧﻘﺶ ﺟﻬﺎﻧﻪ
اﮔﻪ ﻓﻴﻠﻢ ﺑﻮدی وﻟﻨﺘﺎﻳﻦ ﻏﻤﮕﻴﻦ
ﺗﻮ ﺗﻨﺒﻮر ﺑﻮدی اﮔﻪ ﺳﺎز ﺑﻮدیﻣﻴﻮن ﻛﺘﺎﺑﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﭼﺶ م ﻫﺎﻳﺶ
اﮔﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﻮدی ﺷﻴﺮاز ﺑﻮدیﺑﻬﺎر و ﭘﺮ از ﺑﻮی ﻧﺎرﻧﺞ ﻣﻰ ﺷﺪ
ﺗﻮی ﻫﺮ ﺧﻴﺎﺑﻮﻧﻰ ﻛﻪ راه ﻣﻰ رﻓﺘﻰاﮔﻪ ﺟﺎده ﺑﻮدی ﺷﺎﻳﺪ از دل ﻛﻮه ﭘﺮ از ﭘﻴﭻ و ﺧﻢ ﺳﻤﺖ درﻳﺎ ﻣﻰ رﻓﺘﻰ
اﮔﻪ ﺷﻌﺮ ﺑﻮدی دﻟﺖ ﻣﻨﺰوی ﺑﻮد وﻟﻰ ﻗﻠﺐ ﺗﻮ ﺷﺎﻣﻠﻮ ﺳﭙﻴﺪهﺗﻮی ﭼﺸﻤﺎت اون ﻗﺪر ﺗﺼﻮﻳﺮ داری ﻛﻪ ﻫﺮ ﺷﻌﺮی ﻣﻌﻨﻴﺸﻮ از دﺳﺖ ﻣﻴﺪه
دﻟﻢ ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ﺗﻨﮓ ﺷﺪ دﻧﻴﺎ اﻧﮕﺎر ﺑﺎ ﻳﻪ ﭼﻴﺰ ﺗﺎزه ﺗﻮ رو ﻳﺎدم اﻧﺪاﺧﺖﻫﻤﻮن روزی ﻛﻪ ﺧﻮﻧﻪ رو ﺗﺮک ﻛﺮدی ﻳﻜﻰ ﺑﺎﻳﺪ از ﻣﺮدﻧﻢ ﻓﻴﻠﻢ ﻣﻰ ﺳﺎﺧﺖ
اﮔﻪ ﻓﻴﻠﻢ ﺑﻮدی وﻟﻨﺘﺎﻳﻦ ﻏﻤﮕﻴﻦﺗﻮ ﺗﻨﺒﻮر ﺑﻮدی اﮔﻪ ﺳﺎز ﺑﻮدی
ﻣﻴﻮن ﻛﺘﺎﺑﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﭼﺶ م ﻫﺎﻳﺶاﮔﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﻮدی ﺷﻴﺮاز ﺑﻮدی
ﺑﻬﺎر و ﭘﺮ از ﺑﻮی ﻧﺎرﻧﺞ ﻣﻰ ﺷﺪﺗﻮی ﻫﺮ ﺧﻴﺎﺑﻮﻧﻰ ﻛﻪ راه ﻣﻰ رﻓﺘﻰ
