100 تا از بهترین بازیکنان جهان + عکس

فوتبال همیشه بیش از یک ورزش بوده است؛ زبانی جهانی که میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا با آن زندگی می‌کنند. وقتی صحبت از بازیکنان فوتبال می‌شود، همه به دنبال شناخت ستاره‌هایی هستند که با تکنیک، قدرت، سرعت و هوش فوتبالی خود توانسته‌اند در تاریخ ماندگار شوند. در این مقاله قصد داریم 100 تا از بهترین بازیکنان جهان را معرفی کنیم؛ بازیکنانی که نه‌تنها در زمین بازی درخشیده‌اند، بلکه الهام‌بخش نسل‌های جدید نیز بوده‌اند.

معرفی 100 تا از بهترین بازیکنان جهان

این فهرست حاصل بررسی عملکرد بازیکنان در لیگ‌های معتبر، رقابت‌های ملی و تأثیرگذاری آن‌ها بر فوتبال مدرن است. پس اگر به دنبال شناخت کامل‌ترین لیست از ستارگان دنیای فوتبال هستید، با ما همراه باشید.

100. گئورگی هاجی (Gheorghe Hagi)

هاجی اسطوره رومانی، یکی از خلاق‌ترین هافبک‌های هجومی دهه ۹۰ بود. او پس از درخشش در لیگ رومانی، مدتی در رئال مادرید و بارسلونا بازی کرد، اما دوران طلایی‌اش در گالاتاسرای رقم خورد؛ جایی که به نماد باشگاه تبدیل شد و افتخارات متعددی به دست آورد. نقطه اوج دوران ملی‌اش، هدایت رومانی به یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۹۴ بود، جایی که با پای چپ جادویی‌اش آرژانتین را حذف کردند.

99. ماریو کمپس (Mario Kempes)

مهاجم آرژانتینی و ستاره والنسیا در دهه ۷۰، با گلزنی‌های پیاپی خود در لالیگا به شهرت رسید. کمپس در جام جهانی ۱۹۷۸ بهترین لحظاتش را تجربه کرد؛ او با ۶ گل، هم آقای گل شد و هم توپ طلا را گرفت. او در فینال مقابل هلند دو بار گلزنی کرد و نقش اصلی در قهرمانی تاریخی آرژانتین ایفا کرد.

98. تئوفیلو کوبیلاس (Teófilo Cubillas)

بهترین بازیکن تاریخ پرو، کوبیلاس با قدرت شوت‌زنی و مهارت در ضربات ایستگاهی شناخته می‌شود. او تنها بازیکن غیر آلمانی است که در دو جام جهانی (۱۹۷۰ و ۱۹۷۸) پنج گل یا بیشتر به ثمر رسانده است. کوبیلاس با آلیانزا لیما به اوج رسید و در اروپا برای پورتو درخشید. نقطه عطف دورانش قهرمانی پرو در کوپا آمریکا ۱۹۷۵ و حذف برزیل بود.

97. جیمی جانستون (Jimmy Johnstone)

بال راست افسانه‌ای اسکاتلند و تیم سلتیک، با دریبل‌های جادویی‌اش لقب “جینکی” گرفت. او از مهره‌های کلیدی تیم تاریخی سلتیک بود که در سال ۱۹۶۷ به‌عنوان اولین تیم بریتانیایی، جام اروپایی را فتح کرد. هواداران رئال مادرید در بازی دوستانه همان سال برای هنرنمایی‌هایش شعار “اُله” سر دادند. جانستون یک دهه قلب تپنده سلتیک بود.

96. خاویر زانتی (Javier Zanetti)

کاپیتان افسانه‌ای اینتر میلان، بیش از ۱۹ سال برای این باشگاه بازی کرد و با ۸۵۸ حضور رکورددار شد. زانتی با استقامت مثال‌زدنی و بازی در چند پُست کلیدی، یکی از بهترین مدافعان تاریخ فوتبال شد. او در طول دوران حرفه‌ای خود ۱۶ جام به دست آورد و نقطه اوج کارش کاپیتانی اینتر در سه‌گانه تاریخی سال ۲۰۱۰ بود.

95. جالما سانتوس (Djalma Santos)

مدافع راست برزیل و دو بار قهرمان جام جهانی، نخستین بازیکن این کشور بود که به ۱۰۰ بازی ملی رسید. او در جام جهانی ۱۹۵۸ تنها یک دیدار بازی کرد، اما همان عملکرد کافی بود تا بهترین مدافع تورنمنت لقب بگیرد. سانتوس با سبک تهاجمی خود، الگوی نسل‌های بعدی مدافعان برزیلی شد. نقطه اوجش پاس گل در فینال جام جهانی ۱۹۶۲ بود.

94. فیلیپ لام (Philipp Lahm)

کاپیتان سابق آلمان و بایرن مونیخ، با هوش فوتبالی و تکنیک بالای خود یکی از کامل‌ترین مدافعان مدرن شد. او هم در دفاع راست و هم در خط میانی بی‌نقص بازی می‌کرد. لام با بایرن همه جام‌های ممکن را فتح کرد و با آلمان قهرمان جام جهانی ۲۰۱۴ شد. او در دوران گواردیولا نقش محوری در میانه میدان داشت و به یک اسطوره مدرن بدل شد.

93. کیلیان امباپه (Kylian Mbappé)

ستاره جوان فرانسوی، با سرعت و قدرت گلزنی‌اش خیلی زود نام خود را در تاریخ ثبت کرد. او در جام جهانی ۲۰۱۸ به‌عنوان جوان‌ترین گلزن فینال پس از پله، فرانسه را به قهرمانی رساند. در جام جهانی ۲۰۲۲ نیز با هت‌تریک در فینال مقابل آرژانتین، رکوردهای جدیدی به جا گذاشت. امباپه با بیش از ۱۲ گل در جام‌های جهانی، آینده‌ای درخشان در پیش دارد.

92. شاندور کوچیش (Sandor Kocsis)

مهاجم مجارستانی، به‌عنوان یکی از بهترین سرزن‌های تاریخ شناخته می‌شود. او در ۶۸ بازی ملی، ۷۵ گل به ثمر رساند و با تیم ملی در المپیک ۱۹۵۲ قهرمان شد. کوچیش در جام جهانی ۱۹۵۴ با ۱۱ گل آقای گل شد، هرچند مجارستان در فینال مغلوب آلمان شد. دوران باشگاهی‌اش نیز با بارسلونا و دو قهرمانی لالیگا درخشان بود.

91. جاچینتو فاکتی (Giacinto Facchetti)

مدافع چپ افسانه‌ای ایتالیا و اینتر میلان، به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران مدافع مدرن شناخته می‌شود. او ابتدا مهاجم بود اما تحت هدایت هلنیو هررا به مدافع چپ تهاجمی تبدیل شد. فاکتی در ۱۸ فصل حضورش در اینتر، ۶۲۹ بازی انجام داد و چهار قهرمانی سری A، دو جام اروپایی و یک قهرمانی یورو ۱۹۶۸ با ایتالیا به دست آورد.

90. اریک کانتونا (Eric Cantona)

مهاجم کاریزماتیک فرانسوی که به “کینگ اریک” شهرت یافت، نقش بزرگی در تبدیل منچستریونایتد به قدرت برتر فوتبال انگلیس داشت. کانتونا با شخصیت آتشین، بازی خلاقانه و گل‌های حساس، نماد آغاز عصر جدید لیگ برتر شد. او فقط یک بازیکن نبود، بلکه روحیه برنده شدن را به تیم القا کرد. نقطه اوج دورانش قهرمانی با یونایتد در اولین فصل لیگ برتر بود.

89. روبرتو کارلوس (Roberto Carlos)

مدافع چپ پرانرژی برزیل و رئال مادرید، با سرعت، قدرت بدنی و ضربات آزاد خارق‌العاده‌اش شهرت جهانی یافت. او در ۱۱ سال حضور در رئال سه بار لیگ قهرمانان اروپا را فتح کرد و با تیم ملی قهرمان جام جهانی ۲۰۰۲ شد. گل تاریخی‌اش مقابل فرانسه در سال ۱۹۹۷، یکی از معروف‌ترین ضربات آزاد تاریخ فوتبال است که قوانین فیزیک را به چالش کشید.

88. کوین دی بروین (Kevin De Bruyne)

ستاره بلژیکی منچسترسیتی، با پاس‌های دقیق و دید استثنایی‌اش به یکی از بهترین هافبک‌های تاریخ معاصر بدل شد. او در تیم پرستاره پپ گواردیولا مغز متفکر خط میانی است و نقش کلیدی در سه‌گانه تاریخی ۲۰۲۳ داشت. دی‌بروین با تکنیک، قدرت شوت‌زنی و رهبری در میدان، بهترین بازیکن تاریخ سیتی لقب گرفته است.

87. دنیس برکمپ (Dennis Bergkamp)

مهاجم هلندی آرسنال با تکنیک بی‌نظیر و خونسردی‌اش، یکی از تأثیرگذارترین خارجی‌های تاریخ لیگ برتر شد. او ترکیبی از ظرافت، ذهنیت قهرمانی و خلاقیت بود که سبک بازی آرسنال را متحول کرد. گل معروفش مقابل نیوکاسل و گل استثنایی‌اش در جام جهانی برابر آرژانتین، نمونه‌ای از نبوغ اوست.

86. آلان سیمونسن (Allan Simonsen)

ستاره دانمارکی دهه ۷۰، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین فوتبالیست‌های تاریخ کشورش شناخته می‌شود. او با بورسیا مونشن‌گلادباخ سه قهرمانی پیاپی بوندس‌لیگا به دست آورد و بعدها در بارسلونا درخشید. سیمونسن تنها بازیکنی است که در فینال سه جام اروپایی مختلف گلزنی کرده است. اوج دورانش کسب توپ طلا در سال ۱۹۷۷ بود.

85. لوئیس فیگو (Luis Figo)

هافبک پرتغالی با تکنیک بالا و سانترهای دقیق، یکی از ستارگان بزرگ نسل طلایی فوتبال اروپا بود. انتقال جنجالی‌اش از بارسلونا به رئال مادرید او را به یکی از بحث‌برانگیزترین بازیکنان تاریخ بدل کرد. فیگو با درخشش در لالیگا و تیم ملی پرتغال، جام‌های متعددی برد و در سال ۲۰۰۲ همراه با رئال لیگ قهرمانان را فتح کرد.

84. ژرژ وه آ (George Weah)

مهاجم لیبریایی و تنها برنده توپ طلا از قاره آفریقا، با قدرت بدنی، سرعت و تکنیک فوق‌العاده‌اش دفاع‌ها را نابود می‌کرد. او در پاری‌سن‌ژرمن و آ.ث. میلان به اوج رسید و به عنوان یکی از الهام‌بخش‌ترین فوتبالیست‌های آفریقایی تاریخ ماندگار شد. گل انفرادی استثنایی‌اش مقابل ورونا نمادی از توانایی‌های بی‌رقیب او بود.

83. ساندرو ماتزولا (Sandro Mazzola)

هافبک خلاق و گلزن اینتر در دهه ۶۰، یکی از ستون‌های تیم افسانه‌ای “گراند اینتر” بود که با سیستم کاتناچیو فوتبال ایتالیا را متحول کرد. ماتزولا در طول دوران حرفه‌ای خود چهار قهرمانی سری A و دو جام اروپایی با اینتر کسب کرد و همراه با ایتالیا در یورو ۱۹۶۸ قهرمان شد.

82. زلاتان ابراهیموویچ (Zlatan Ibrahimović)

مهاجم سوئدی با شخصیت خاص و اعتمادبه‌نفس بی‌حد، یکی از کامل‌ترین گلزنان نسل خود بود. او در چهار کشور مختلف قهرمان لیگ شد و در ۱۹ فصل پیاپی گل‌های دو رقمی زد. ترکیب قدرت بدنی، تکنیک و حرکات آکروباتیک، زلاتان را به پدیده‌ای تکرارنشدنی تبدیل کرد. گل قیچی برگردانش برابر انگلیس در سال ۲۰۱۲ جاودانه شد.

81. محمد صلاح (Mohamed Salah)

ستاره مصری لیورپول، از سال ۲۰۱۷ به یکی از بهترین مهاجمان دنیا تبدیل شد. او با سرعت، قدرت تمام‌کنندگی و تکنیک بالا، بارها مدافعان لیگ برتر را از هم گسست. صلاح در قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۹ نقش کلیدی داشت و با گلزنی در فینال مقابل تاتنهام، رؤیای هواداران لیورپول را محقق کرد.

80. کاکا (Kaká)

هافبک برزیلی میلان، با تکنیک ناب، سرعت بالا و دید فوق‌العاده، یکی از کامل‌ترین بازیکنان نسل خود بود. کاکا در سال ۲۰۰۷ توپ طلا را به دست آورد؛ آخرین بازیکنی که قبل از سلطه مسی و رونالدو این افتخار را کسب کرد. او با درخشش مقابل منچستریونایتد در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان، جهانیان را مسحور کرد. اگرچه مصدومیت‌ها دورانش در رئال را محدود کردند، اما همچنان نمادی از فوتبال زیبا باقی ماند.

79. هریستو استویچکوف (Hristo Stoichkov)

مهاجم بلغاری و ستاره بارسلونای دوران یوهان کرایف، با شوت‌های قدرتمند و شخصیت پرشور خود شناخته می‌شد. او در اوایل دهه ۹۰، چهار قهرمانی لالیگا و یک جام اروپایی را با بارسا کسب کرد. استویچکوف در جام جهانی ۱۹۹۴ با ۶ گل، بلغارستان را به نیمه‌نهایی رساند و آقای گل شد. ترکیب بازی مستقیم، خلاقیت و آتش‌مزاجی، او را به یکی از خاص‌ترین بازیکنان تاریخ بدل کرد.

78. هوگو سانچز (Hugo Sánchez)

مهاجم مکزیکی رئال مادرید، با شم گلزنی و شادی گل‌های آکروباتیکش افسانه شد. او بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ پنج قهرمانی پیاپی لالیگا به دست آورد و چهار بار آقای گل لیگ شد. سانچز درون محوطه جریمه شکارچی تمام‌عیار بود، اما توانایی گلزنی از بیرون نیز داشت. او در سال ۱۹۸۹ با ۴۵ گل، کفش طلای اروپا را تصاحب کرد و جاودانه شد.

77. جیمی گریوز (Jimmy Greaves)

مهاجم انگلیسی باورنکردنی که رکوردش هنوز پابرجاست: ۳۵۷ گل در بالاترین سطح فوتبال انگلیس. گریوز با آرامش در محوطه جریمه، بارها مدافعان و دروازه‌بان‌ها را مغلوب کرد. او در ۵۷ بازی ملی ۴۴ گل برای انگلیس به ثمر رساند و همچنان رکورددار بیشترین هت‌تریک برای سه‌شیرهاست. بزرگ‌ترین حسرتش، از دست دادن فینال جام جهانی ۱۹۶۶ به دلیل مصدومیت بود.

76. آلن شیرر (Alan Shearer)

بهترین گلزن تاریخ لیگ برتر انگلیس با ۲۶۰ گل، سمبل ثبات و قدرت در خط حمله بود. شیرر با شوت‌های سهمگین، ضربات سر دقیق و غریزه گلزنی، به کابوس مدافعان بدل شد. او در سال ۱۹۹۵ با بلکبرن قهرمان لیگ برتر شد و بعد به تیم محبوبش، نیوکاسل، پیوست. با وجود پیشنهادهای بزرگ، وفاداری‌اش به نیوکاسل او را نزد هواداران جاودانه کرد.

75. یوزف ماساپوست (Josef Masopust)

ستاره اهل چکسلواکی در دهه ۶۰، با اخلاق ورزشی و توانایی‌های همه‌جانبه درخشید. او در جام جهانی ۱۹۶۲ تیمش را تا فینال رساند و تک‌گل چک‌ها مقابل برزیل را به ثمر رساند. ماساپوست همان سال توپ طلا را دریافت کرد. او به خاطر بازی جوانمردانه‌اش تحسین جهانیان را برانگیخت و با باشگاه دوکلا پراگ هشت قهرمانی داخلی به دست آورد.

74. ژوست فونتن (Just Fontaine)

مهاجم فرانسوی که رکوردی جاودانه در جام جهانی ۱۹۵۸ ثبت کرد: ۱۳ گل در تنها یک تورنمنت! او با استعدادی بی‌نظیر، گلزنی را آسان جلوه می‌داد و در همان سال با استاده رنس به فینال جام قهرمانان اروپا رسید. فونتن در ۶ سال حضورش در باشگاه ۱۲۱ گل به ثمر رساند و همچنان در بین برترین گلزنان تاریخ جام جهانی قرار دارد.

73. ریولینو (Rivellino)

هافبک چپ‌پای برزیلی با سبیل معروف و ضربات آزاد مهیب، یکی از خلاق‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال بود. او مخترع دریبل “الاستیکو” است که بعدها بازیکنان بزرگی چون رونالدینیو آن را ادامه دادند. ریولینو در تیم رؤیایی برزیل ۱۹۷۰ ستاره‌ای کلیدی بود و با شوت‌های سنگینش مدافعان و دروازه‌بان‌ها را به وحشت می‌انداخت.

72. فلوریان آلبرت (Flórián Albert)

مهاجم مجارستانی ملقب به “امپراتور”، با سبک بازی ظریف و خلاقانه‌اش شناخته می‌شد. آلبرت تمام دوران باشگاهی خود را در فرنتس‌واروش گذراند و به نماد این باشگاه بدل شد. او در جام جهانی ۱۹۶۲ به‌عنوان بهترین بازیکن جوان معرفی شد و در ۱۹۶۷ توپ طلا را به دست آورد. آلبرت با گل‌های حساس، تیم ملی مجارستان را بارها به مراحل پایانی تورنمنت‌ها رساند.

71. فرانک رایکارد (Frank Rijkaard)

هافبک هلندی باهوش و جنگنده، یکی از مهره‌های کلیدی آژاکس و میلان در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ بود. رایکارد ترکیبی از قدرت دفاعی و توانایی هجومی داشت و به‌عنوان یکی از بهترین هافبک‌های باکس‌تو‌باکس تاریخ شناخته می‌شود. او دو بار با میلان قهرمان اروپا شد و در سال ۱۹۹۵ با آژاکس جام قهرمانان را بالای سر برد.

70. کافو (Cafu)

تنها بازیکنی که در سه فینال جام جهانی حضور داشته و دو بار قهرمان شده است. کافو با سرعت خیره‌کننده و استقامت بی‌پایانش به “قطار پرسرعت” فوتبال معروف شد. او سال‌ها در رم درخشید و سپس با میلان لیگ قهرمانان ۲۰۰۷ را فتح کرد. جشن قهرمانی‌اش در جام جهانی ۲۰۰۲ با فریاد “رژینا، دوستت دارم” در حافظه هواداران جاودانه شد.

69. خوزه آندراده (José Andrade)

هافبک دفاعی اروگوئه در دهه ۱۹۲۰، اولین فوتبالیست سیاه‌پوستی بود که در المپیک حضور یافت و قهرمان شد. او به “مروارید سیاه” شهرت داشت و با قدرت بدنی و تکنیک بالا، خط میانی را تسلط می‌بخشید. آندراده با اروگوئه قهرمان المپیک ۱۹۲۴ و ۱۹۲۸ شد و در جام جهانی ۱۹۳۰ نیز عنوان قهرمانی جهان را جشن گرفت.

68. جان چارلز (John Charles)

مهاجم ولزی که به “غول مهربان” شهرت یافت، یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان خارجی تاریخ یوونتوس است. او با انتقالی رکوردشکن از لیدز به تورین پیوست و در ۱۵۵ بازی ۱۰۸ گل زد. چارلز علاوه بر قدرت بدنی و قد بلند، تکنیک ظریف و شم گلزنی بالایی داشت. او با یوونتوس دو بار قهرمان سری A شد و در تیم ملی ولز در جام جهانی ۱۹۵۸ درخشید.

67. خوزه مانوئل مورنو (José Manuel Moreno)

مهاجم آرژانتینی و ستاره تیم افسانه‌ای ریورپلاته، معروف به “لا ماکینا”، یکی از خلاق‌ترین و کامل‌ترین بازیکنان دهه ۴۰ میلادی بود. او توانایی گلزنی، قدرت بدنی و مهارت‌های فنی را توأمان داشت. مورنو با ریورپلاته شش قهرمانی کسب کرد و سپس در مکزیک، شیلی و کلمبیا هم قهرمان لیگ شد. او اولین بازیکنی بود که در چهار کشور مختلف جام قهرمانی به دست آورد.

66. گوردون بنکس (Gordon Banks)

دروازه‌بان افسانه‌ای انگلیس، با واکنشی جاودانه مقابل ضربه سر پله در جام جهانی ۱۹۷۰ به شهرتی جهانی رسید. بنکس در جام جهانی ۱۹۶۶ همراه با سه‌شیرها قهرمان شد و از بهترین گلرهای تاریخ محسوب می‌شود. او بیشتر دوران باشگاهی‌اش را در لسترسیتی و استوک گذراند. مهارتش در جای‌گیری و واکنش‌های سریع، او را به نماد اعتماد درون دروازه بدل کرد.

65. دنیس لاو (Denis Law)

مهاجم اسکاتلندی و یکی از اعضای “سه‌گانه مقدس” منچستریونایتد در کنار جورج بست و بابی چارلتون. لاو در ۴۰۴ بازی ۲۳۷ گل برای یونایتد به ثمر رساند و با حرکات پرشور و شادی‌های خاصش محبوب هواداران شد. او در سال ۱۹۶۴ توپ طلا را کسب کرد و نقشی کلیدی در قهرمانی‌های یونایتد دهه ۶۰ داشت.

64. یوهان نیسکنز (Johan Neeskens)

هافبک خستگی‌ناپذیر هلندی و یکی از مهم‌ترین عناصر “فوتبال کامل”. نیسکنز هم توانایی گلزنی داشت و هم می‌توانست خط دفاع را تقویت کند. او سه بار پیاپی با آژاکس قهرمان اروپا شد و سپس در بارسلونا به میدان رفت. در جام جهانی ۱۹۷۴ با گلزنی از روی نقطه پنالتی در فینال، یکی از لحظات ماندگار تاریخ فوتبال هلند را رقم زد.

63. گونار نوردال (Gunnar Nordahl)

مهاجم سوئدی و برترین گلزن تاریخ میلان با ۲۱۰ گل در سری A. او در دهه ۵۰ پنج بار آقای گل لیگ ایتالیا شد و دو قهرمانی اسکودتو با روسونری کسب کرد. نوردال به همراه هموطنانش لیدهولم و گرن، مثلث افسانه‌ای “گره-نو-لی” را ساختند. او با تیم ملی سوئد ۴۳ گل در ۳۳ بازی به ثمر رساند و در المپیک ۱۹۴۸ قهرمان شد.

62. رونالد کومان (Ronald Koeman)

مدافع هلندی و یکی از گلزن‌ترین مدافعان تاریخ فوتبال با بیش از ۲۵۰ گل. کومان در تیم رؤیایی بارسلونای کرایف نقش کلیدی داشت و با شوت‌های سهمگینش بارها بازی‌ها را تغییر داد. او زننده گل قهرمانی بارسا در فینال لیگ قهرمانان ۱۹۹۲ برابر سمپدوریا بود؛ گلی که سرنوشت باشگاه را تغییر داد. کومان همچنین در تیم ملی هلند قهرمان یورو ۱۹۸۸ شد.

61. نیمار (Neymar)

ستاره برزیلی که با تکنیک خارق‌العاده و دریبل‌های مهیج شناخته می‌شود. نیمار در بارسلونا به همراه مسی و سوارز خط حمله‌ای مرگبار تشکیل داد و سه‌گانه تاریخی ۲۰۱۵ را کسب کرد. او در سال ۲۰۱۷ با انتقالی رکوردشکن به پاری‌سن‌ژرمن پیوست. نیمار در سال ۲۰۲۳ با عبور از رکورد پله، بهترین گلزن تاریخ تیم ملی برزیل شد و نامش را جاودانه کرد.

60. کارل-هاینتس رومنیگه (Karl-Heinz Rummenigge)

کارل-هاینتس رومنیگه مهاجمی قدرتمند و تکنیکی بود که با دریبل‌های سریع و شوت‌های ناگهانی شناخته می‌شد. او در بایرن مونیخ با پل برایتنر زوج موفقی ساخت و سه قهرمانی پیاپی اروپا کسب کرد. رومنیگه با تیم ملی آلمان غربی قهرمان یورو ۱۹۸۰ شد و در جام جهانی ۱۹۸۲ با آرامش در اولین پنالتی تاریخ مسابقات، آلمان را به نیمه‌نهایی رساند و جایگاهش را در تاریخ فوتبال تثبیت کرد.

59. جیانی ریورا (Gianni Rivera)

جیانی ریورا، ستاره ایتالیایی میلان، با بیش از ۵۰۰ بازی برای این باشگاه به عنوان یک پاسور و بازیساز بی‌نظیر شناخته می‌شد. تکنیک عالی، دید بازی گسترده و توانایی خلق موقعیت باعث شد تیم‌های میلان حول او شکل بگیرند. ریورا در سال ۱۹۶۹ توپ طلا را دریافت کرد و در فینال‌ها و قهرمانی‌های مهم اروپا و تیم ملی ایتالیا نقش کلیدی داشت و نامش را در تاریخ فوتبال ایتالیا جاودانه کرد.

58. دانیل پاسارلا (Daniel Passarella)

دانیل پاسارلا، مدافع میانی افسانه‌ای آرژانتین، با قدرت تکل، هوش تاکتیکی و توانایی فوق‌العاده در ضربات سر شناخته می‌شد. او با ۱۷۵ گل در تمام رقابت‌ها و پاس‌های دقیق، حملات تیم را می‌ساخت و رهبری استثنایی داشت. پاسارلا با رهبری تیم ملی آرژانتین به قهرمانی جام جهانی ۱۹۷۸ رسید و در باشگاه‌های ریورپلاته، فیورنتینا و اینتر نیز عناوین متعددی کسب کرد و لقب «کاپیتان بزرگ» را گرفت.

57. فریتز والتر (Fritz Walter)

فریتز والتر، هافبک افسانه‌ای آلمان غربی، با میانگین تقریباً یک گل در هر بازی برای کایزرسلاوترن شناخته می‌شد. او تیم ملی آلمان غربی را به قهرمانی شگفت‌انگیز جام جهانی ۱۹۵۴ هدایت کرد و در کنار برادرش، ات‌مار، نقش رهبری و الهام‌بخشی داشت. وفاداری به باشگاه، تکنیک بالا و تاثیرگذاری در بازی‌ها باعث شد والتر تا امروز به عنوان یکی از اسطوره‌های فوتبال آلمان باقی بماند.

56. خوان آلبرتو شیافینو (Juan Alberto Schiaffino)

خوان آلبرتو شیافینو مهاجمی با تکنیک و لمس توپ بی‌نظیر بود که باعث شد برای مدافعان حریف غیرقابل پیش‌بینی باشد. او با پنارول چهار عنوان قهرمانی اوروگوئه را کسب کرد و سپس با میلان سه عنوان در پنج سال به دست آورد. شیافینو با گل تساوی در فینال جام جهانی ۱۹۵۰ مقابل برزیل، نقش مهمی در یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های فوتبال داشت و نامش را در تاریخ جاودانه کرد.

55. دینو زوف (Dino Zoff)

دینو زوف، دروازه‌بان ایتالیا، تنها بازیکن ملی‌پوش ایتالیا است که هم قهرمان اروپا (۱۹۶۸) و هم جام جهانی (۱۹۸۲) شد. او با واکنش‌های سریع و حس موقعیتی عالی شناخته می‌شد و تا ۴۰ سالگی بازی کرد. زوف با پیوستن به یوونتوس در ۳۲ سالگی، شش اسکودتو و ۳۳۰ بازی متوالی به دست آورد و با رهبری تیم ملی، در فینال جام جهانی ۱۹۸۲ بر آلمان غربی غلبه کرد.

54. گائتانو شیره آ(Gaetano Scirea)

گائتانو شیره آ مدافع سریع و باهوش ایتالیایی بود که با سبک بازی آرام و دقیق، متفاوت از هم‌تیمی‌هایش مانند کلادیو جنتیله ظاهر شد. او در پست سوپر دفاع بازی می‌کرد و با تبدیل شدن از هافبک، دید بازی خاصی پیدا کرد. اسکیره تمامی جام‌های معتبر باشگاهی و ملی را کسب کرد و نقش حیاتی در قهرمانی ایتالیا در جام جهانی ۱۹۸۲ داشت و هنوز به عنوان یکی از بهترین مدافعان تاریخ شناخته می‌شود.

53. جرزینیو (Jairzinho)

جرزینیو، ستاره برزیلی، با سرعت و شوت‌های مرگبارش در جام جهانی ۱۹۷۰ تاریخ‌ساز شد. او تنها بازیکنی است که در یک جام جهانی در تمام بازی‌ها گل زد. جرزینیو با مهارت‌های فردی و حضور تاثیرگذار، تیم برزیل را در مسیر قهرمانی هدایت کرد و بعدها نقش کلیدی در کشف استعداد رونالدو و معرفی او به تیم ملی برزیل داشت.

52. کوین کیگان (Kevin Keegan)

کوین کیگان، ملقب به «میتی موس»، با نمایش‌های خلاقانه و پرانرژی‌اش، به اولین ورزشکار بریتانیایی تبدیل شد که از فرصت‌های تجاری بهره برد. او با لیورپول عناوین لیگ و جام یوفا را کسب کرد و سپس با انتقال به هامبورگ، دو توپ طلا و یک عنوان بوندس‌لیگا به دست آورد. کیگان با گلزنی‌های مهم، تاثیر زیادی در موفقیت تیم‌هایش داشت و یکی از نمادهای فوتبال اروپا شد.

51. ریوالدو (Rivaldo)

ریوالدو، مهاجم برزیلی، با پای چپ قدرتمند و مهارت‌های فنی خیره‌کننده‌اش شناخته می‌شود. او با هدایت بارسلونا به دو عنوان متوالی لیگ و قهرمانی با تیم ملی برزیل در ۲۰۰۲، جایگاه ویژه‌ای در تاریخ فوتبال یافت. ریوالدو با توانایی عبور از مدافعان، شوت‌های دقیق و ضربات آکروباتیکش، از جمله گل با والی مقابل والنسیا، در ذهن فوتبالدوستان ماندگار شد.

50. وین رونی (Wayne Rooney)

وین رونی، ستاره انگلیسی منچستریونایتد، با قدرت و دقت در شوت‌ها و دریبل‌هایش شناخته می‌شد. او از ۱۶ سالگی در اولین بازی خود برای یونایتد گلزنی کرد و رکوردهای متعددی برای باشگاه و تیم ملی انگلیس ثبت کرد. رونی در یورو ۲۰۰۴ با گلزنی‌های متعدد، خود را به عنوان هیجان‌انگیزترین استعداد اروپا معرفی کرد و لقب «ووندرکید» را به دست آورد.

49. دیدی (Didi)

دیدی، هافبک افسانه‌ای برزیل، با سبک بازی نرم و تکنیکی‌اش به «شاهزاده اتیوپی» مشهور شد. او با تیم ملی برزیل قهرمان جام جهانی ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ شد و یکی از پیشگامان استفاده از ضربات آزاد «نکل‌بال» بود که به گل‌های غیرمنتظره منجر می‌شد. دیدی در سال ۱۹۵۸ به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شد و تأثیر عمیقی در تاریخ فوتبال برزیل داشت.

48. جیان‌لوییجی بوفون (Gianluigi Buffon)

جیان‌لوییجی بوفون، دروازه‌بان ایتالیایی، با کیفیت بالا و طول عمر حرفه‌ای طولانی‌اش شناخته می‌شود. او با یوونتوس ده اسکودتو کسب کرد و تنها دروازه‌بانی است که از زمان زوف، در توپ طلا تا رتبه دوم رسیده است. بوفون تا ۴۵ سالگی بازی کرد و با تیم ملی ایتالیا در جام جهانی ۲۰۰۶ قهرمان شد، حتی وقتی باشگاهش به سری B سقوط کرده بود.

47. گونتر نتزر (Gunter Netzer)

گونتر نتزر، بازیساز آلمانی، با پاس‌های دقیق و دید بازی گسترده شناخته می‌شد. او با مونشن‌گلادباخ دو عنوان بوندس‌لیگا کسب کرد و سپس به رئال مادرید رفت و دو قهرمانی دیگر به دست آورد. نتزر با تکنیک و رهبری‌اش نقش مهمی در قهرمانی آلمان غربی در یورو ۱۹۷۲ داشت و یکی از بزرگ‌ترین پاسورهای تاریخ فوتبال شناخته می‌شود.

46. پائولو روسی (Paolo Rossi)

پائولو روسی، مهاجم ایتالیایی، با دقت و طمع گلزنی‌اش شناخته می‌شد. او با تیم‌های ویرچنزا و پروجا آغاز کرد و در جام جهانی ۱۹۸۲ با ایتالیا درخشید و کفش طلا و توپ طلا را کسب کرد. روسی با هت‌تریک افسانه‌ای مقابل برزیل، نامش را جاودانه کرد و به نمادی از مهاجمی تمام‌کننده و فرصت‌طلب تبدیل شد.

45. روبرت لواندوفسکی (Robert Lewandowski)

روبرت لواندوفسکی، مهاجم لهستانی، با گلزنی‌های پیوسته و مهارت‌های فنی برجسته، رکوردهای زیادی در بایرن مونیخ و بارسلونا ثبت کرده است. او با شکست رکورد گلدن‌بوتر گره مولر و ۳۴۴ گل در ۳۷۵ بازی، به یکی از بهترین مهاجمان نسل خود تبدیل شد و با تیم ملی و باشگاهی در اروپا درخشید و همچنان گل‌های مهم می‌زند.

44. کنی دالگلیش (Kenny Dalglish)

کنی دالگلیش، ستاره اسکاتلندی لیورپول، با هوش فوتبالی فوق‌العاده و جایگیری دقیق شناخته می‌شد. او در هر دو نقش گلزن و پاسور، موفقیت‌های بزرگی داشت و اولین بازیکن با ۱۰۰ گل در لیگ اسکاتلند و انگلیس شد. دالگلیش با هشت عنوان لیگ و دو جام اروپایی، یکی از نمادهای باشگاه لیورپول و فوتبال اروپا محسوب می‌شود.

43. مایکل لادروپ (Michael Laudrup)

مایکل لادروپ، بازیساز دانمارکی، با سبک بازی نرم و تکنیک فوق‌العاده‌اش مشهور شد. او عضوی از تیم رؤیایی یوحان کرویف در بارسلونا بود و چهار عنوان لیگ متوالی کسب کرد، سپس به رئال مادرید پیوست. لادروپ با مهارت‌های خلاقانه و گل‌سازیش، به بهترین بازیکن دانمارک و یکی از تأثیرگذارترین فوتبالیست‌های اروپا تبدیل شد.

42. کارلوس آلبرتو (Carlos Alberto)

کارلوس آلبرتو، کاپیتان برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰، با رهبری و بازی هجومی‌اش شناخته می‌شد. او نسل جدید مدافعان کناری را معرفی کرد و با موفقیت‌های متعدد در سانتوس همراه با پله، الگوی فوتبالی برای نسل‌های بعد شد. گل زیبای او در فینال جام جهانی، نتیجه یک حرکت تیمی عالی بود و هنوز یکی از برجسته‌ترین گل‌های تاریخ فوتبال محسوب می‌شود.

41. فرانسیسکو «پاکو» خنتو (Francisco ‘Paco’ Gento)

فرانسیسکو خنتو، وینگر سریع و افسانه‌ای رئال مادرید، از ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۱ بازی کرد و ۱۲ عنوان لالیگا و شش جام اروپایی کسب کرد. او با سرعت و تکنیک بالا، نقش کلیدی در موفقیت‌های مادرید داشت و به تنها بازیکنی تبدیل شد که شش بار قهرمان اروپا شد، جایگاهی که حتی کریستیانو رونالدو هم به آن نرسید.

40. لوئیس سوارز (Luis Suarez)

لوئیس سوارز، هافبک اسپانیایی و برنده توپ طلا، با دید بازی عالی و پاس‌های خلاقانه‌اش شناخته می‌شد. او در بارسلونا و سپس اینتر بازی کرد و با انتقال رکوردشکنش، دو قهرمانی پیاپی در لیگ قهرمانان اروپا کسب کرد. سوارز تنها اسپانیایی است که توپ طلا را برد و با تیم ملی اسپانیا در سال ۱۹۶۴ به قهرمانی اروپا رسید.

39. روماریو (Romario)

روماریو، مهاجم برزیلی و استاد ضربات دقیق، با کنترل نزدیک توپ و توانایی بی‌نظیر در تمام کردن موقعیت‌ها شناخته می‌شد. او برای باشگاه‌های واسکو دا گاما، پی‌اس‌وی و فلومیننزه گلزنی کرد و اولین بازیکنی بود که برای سه باشگاه مختلف ۱۰۰ گل زد. روماریو در جام جهانی ۱۹۹۴ با برزیل قهرمان شد و به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شد.

38. ماتیاس سندلر (Mattias Sindelar)

ماتیاس سندلر، معروف به «موزارت فوتبال»، ستاره اتریشی دهه ۱۹۳۰ بود و تیم ملی «Wunderteam» را رهبری می‌کرد. او به دلیل گلزنی مقابل آلمان پس از الحاق اتریش به این کشور، دیدگاه‌های سیاسی‌اش را هم نشان داد. سندلر در جام جهانی ۱۹۳۴ اتریش را به نیمه‌نهایی رساند و یکی از برجسته‌ترین بازیکنان تاریخ کشورش محسوب می‌شود.

37. والنتینو مازولا (Valentino Mazzola)

والنتینو مازولا، ستاره تورینو، در حادثه هوایی سوپرگا ۱۹۴۹ درگذشت. او در هفت سال بازی‌اش پنج قهرمانی لیگ کسب کرد و رکورد بیشترین گل زده در یک فصل سری آ را ثبت کرد که هنوز پابرجاست. مازولا با توانایی سرزنی عالی و تکنیک استثنایی، یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان ایتالیا در تاریخ فوتبال است.

36. استنلی ماتیوس (Stanley Matthews)

استنلی ماتیوس ، معروف به «جادوگر دریبل»، یکی از جذاب‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال انگلستان است. او با بلک‌پول اولین توپ طلا را در ۱۹۵۶ کسب کرد و در استوک تا ۵۰ سالگی در سطح بالای فوتبال بازی کرد، رکوردی بی‌نظیر. نمایش افسانه‌ای او در فینال جام حذفی ۱۹۵۳ که به «فینال متیوز» مشهور شد، همچنان یادآور مهارت‌های اوست.

35. بابی مور (Bobby Moore)

بابی مور، مدافع انگلیسی، پیش از مد روز شدن نقش مدافع مرکزی، ستاره تیم ملی بود. او در جام جهانی ۱۹۶۶ انگلستان را قهرمان کرد و به عنوان استاندارد سنجش مدافعان انگلیسی شناخته می‌شود. مور در سال ۱۹۷۰ پس از تکل معروفش روی پله، در رده دوم توپ طلا قرار گرفت و تاریخ فوتبال انگلیس را رقم زد.

34. ریموند کوپا (Raymond Kopa)

ریموند کوپا، مهاجم فرانسوی با اصالت لهستانی، با تیم ریمس و سپس رئال مادرید سه بار قهرمان اروپا شد. او اولین فرانسوی بود که جام قهرمانی اروپا را کسب کرد و در سال ۱۹۵۸ توپ طلا را برد. کوپا با مهارت‌های فنی و بازی‌سازی‌اش، به یکی از اسطوره‌های فوتبال فرانسه و اروپا تبدیل شد.

33. سرخیو بوسکتس (Sergio Busquets)

سرخیو بوسکتس، هافبک دفاعی بارسلونا و اسپانیا، به عنوان کامل‌ترین هافبک دفاعی تاریخ شناخته می‌شود. او در تیم پپ گواردیولا نقش کلیدی داشت و با توانایی ترکیب بازی دفاعی و آغاز حمله از عقب، استاندارد جدیدی برای این پست ایجاد کرد. بوسکتس با اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰ قهرمان شد.

32. سوکراتس (Socrates)

سوکراتس، هافبک برزیلی و نماد روشنفکری در فوتبال، با بازی خلاقانه و پاس‌های دیدنی شناخته می‌شد. او با تیم برزیل در جام جهانی ۱۹۸۲ درخشید و پاس‌های دیدنی بدون نگاهش به امضای شخصی او تبدیل شد. سوکراتس یکی از باهوش‌ترین و تأثیرگذارترین بازیکنان تاریخ فوتبال برزیل است.

31. جوزپه مه اتزا (Giuseppe Meazza)

جوزپه مه اتزا، مهاجم ایتالیایی، با دریبل‌ها و گلزنی‌های تماشایی خود در دهه ۱۹۳۰ و ۴۰ مشهور شد. او دو جام جهانی و چند عنوان لیگ کسب کرد و با سبک بازی ظریفش، به ستاره ملی ایتالیا تبدیل شد. ورزشگاه سن سیرو پس از مرگ او به احترامش نامگذاری شد و نامش با تاریخ فوتبال ایتالیا جاودانه مانده است.

30. رود گولیت (Ruud Gullit)

رود گولیت، ستاره هلندی، با قدرت فیزیکی استثنایی و مهارت تکنیکی بالا شناخته می‌شد. او در فاینورد به عنوان دفاع بازی می‌کرد و سپس به هافبک بازی‌ساز تبدیل شد و در میلان در سمت راست خط حمله و پشت مهاجمین بازی کرد. گولیت در سال ۱۹۸۷ توپ طلا را برد و با هلند قهرمان اروپا شد.

29. لوکا مودریچ (Luka Modric)

لوکا مودریچ، هافبک کروات، با پاس‌های دقیق و رهبری در خط میانی، نقش کلیدی در قهرمانی‌های لیگ قهرمانان با رئال مادرید داشت. او رکورد شش قهرمانی در لیگ قهرمانان را در دوران پس از جام‌های اروپایی به نام خود ثبت کرد و در سال ۲۰۱۸ پس از هدایت کروات‌ها به فینال جام جهانی، توپ طلا را شکست داد.

28. روبرتو باجو (Roberto Baggio)

روبرتو باجو، شماره ۱۰ افسانه‌ای ایتالیا، با خلاقیت در گلزنی و پاس‌دهی، ستاره دو جام جهانی بود. او گل ماندگار به چکسلواکی در ۱۹۹۰ را زد و تیم ملی ایتالیا را به فینال ۱۹۹۴ رساند. باجو در سال ۱۹۹۳ توپ طلا را به دست آورد و دوران باشگاهی‌اش با یوونتوس درخشان بود.

27. تیری آنری (Thierry Henry)

تیری آنری، مهاجم فرانسوی و ستاره آرسنال، در اوج خود تقریباً غیرقابل توقف بود. او با گل‌های خیره‌کننده، آرسنال را به دوران طلایی رساند و با فرانسه جام جهانی و جام ملت‌های اروپا را برد. در فصل ۲۰۰۳/۰۴ با ۳۰ گل، آرسنال به تیم «شکست‌ناپذیر» تبدیل شد.

26. لو یاشین (Lev Yashin)

لو یاشین، دروازه‌بان افسانه‌ای شوروی، بیش از ۱۵۰ پنالتی را مهار کرد و ۲۷۰ کلین‌شیت ثبت نمود. یاشین تنها دروازه‌بانی است که توپ طلا را در سال ۱۹۶۳ برد و استاندارد طلایی برای دروازه‌بانان باقی مانده است. در جام جهانی ۱۹۶۶ با شوروی به بهترین نتیجه تاریخ این کشور رسید.

25. فرانکو بارزی (Franco Baresi)

فرانکو بارزی، مدافع افسانه‌ای میلان، رهبری خط دفاعی این تیم را در قهرمانی‌های اروپایی ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ بر عهده داشت. او به عنوان لیبرو و ستون دفاع، شش بار قهرمان سری آ شد و در دربی میلان ۱۹۸۹ با دست شکسته به بازی ادامه داد.

24. مانوئل نویر (Manuel Neuer)

مانوئل نویر، دروازه‌بان مدرن بایرن مونیخ، با سبک بازی «دروازه‌بان-مدافع» پپ گواردیولا را متقاعد کرد. او با بایرن ۱۰ قهرمانی بوندس‌لیگا و دو لیگ قهرمانان اروپا کسب کرد و در جام جهانی ۲۰۱۴ آلمان را به قهرمانی رساند.

23. ژاوی (Xavi)

ژاوی، هافبک اسپانیایی و قلب تپنده بارسلونا، همراه اینیستا، تیمی افسانه‌ای را ساخت که سه جام پیاپی با اسپانیا به دست آورد. او سه بار جزو سه بازیکن برتر توپ طلا شد و با بارسلونا چهارمین لیگ قهرمانانش را در ۲۰۱۵ جشن گرفت.

22. رونالدینیو (Ronaldinho)

رونالدینیو، ستاره برزیلی، با لبخند معروف و بازی خلاقانه، فوتبال را جادویی کرد. او دو بار بهترین بازیکن جهان شد و در دوران حضورش در بارسلونا دو لیگ و یک لیگ قهرمانان اروپا برد. در جام جهانی ۲۰۰۲ همراه با رونالدو و ریوالدو قهرمان شد.

21. بابی چارلتون (Bobby Charlton)

بابی چارلتون، «کودک بوسبی»، پس از سانحه هوایی مونیخ، به بازسازی اعتمادبه‌نفس خود پرداخت و نقش کلیدی در قهرمانی اروپایی منچستر یونایتد ۱۹۶۸ داشت. او همچنین یکی از ستون‌های تیم ملی انگلستان در جام جهانی ۱۹۶۶ بود و با دو گل مهم، تیم را به فینال رساند.

20. پائولو مالدینی (Paolo Maldini)

پائولو مالدینی، مدافع افسانه‌ای میلان، یکی از معدود بازیکنانی بود که بیش از ۱۰۰۰ بازی برای یک باشگاه انجام داد و در این مسیر هفت قهرمانی سری آ و پنج عنوان لیگ قهرمانان اروپا کسب کرد. او با قدرت، ثبات و ظرافت بی‌نظیرش، نماد «گرینتا» یا همان عزم و اراده ایتالیایی بود و تا سن ۴۰ سالگی در اوج باقی ماند و توانست سبک بازی خود را بارها بازآفرینی کند، بدون اینکه کیفیتش کاهش یابد.

19. زیکو (Zico)

زیکو، ستاره برزیلی و یکی از بهترین هافبک‌های تاریخ، هرگز جام جهانی نبرد، اما با سبک بازی نزدیک به پله و ۳۳۳ گل در ورزشگاه ماراکانا، جاودانه شد. او فلامنگو را به چهار قهرمانی لیگ، یک کوپا لیبرتادورس و یک جام باشگاه‌های جهان هدایت کرد و در جام جهانی ۱۹۸۲ نیز با چهار گل در پنج بازی، یکی از ستاره‌های برجسته تورنمنت بود.

18. لوتار ماتئوس (Lothar Matthaus)

لوتار ماتئوس، هافبک تمام‌عیار آلمان، ترکیبی از قدرت، سرعت و تکنیک را در خود داشت و توسط مارادونا به عنوان سخت‌ترین رقیبش شناخته شد. او ۱۳ جام باشگاهی و بین‌المللی کسب کرد و در ۱۹۹۰ توپ طلا را به دست آورد، در حالی که تیم ملی آلمان غربی را به قهرمانی جام جهانی هدایت کرد و با دو گل دیدنی در بازی افتتاحیه، آغازگر مسیر موفقیت تیم شد.

17. گارینشا (Garrincha)

گارینشا، معروف به «فرشته با پاهای خمیده»، با مشکلات جسمانی متعدد، یکی از محبوب‌ترین بازیکنان برزیل بود. سبک بازی او مبتنی بر دریبل‌های مکرر و جا گذاشتن مدافعان بود و پس از مصدومیت پله در جام جهانی ۱۹۶۲، هدایت تیم را بر عهده گرفت و به ستاره بی‌چون و چرای تورنمنت تبدیل شد، به طوری که همچنان به عنوان «شادی مردم» شناخته می‌شود.

16. اوزیبیو (Eusebio)

اوزیبیو، مهاجم پرتغالی متولد موزامبیک، با سرعت و مهارت استثنایی، یکی از بهترین گلزنان تاریخ فوتبال بود و بیش از یک گل در هر بازی به ثبت رساند. او با بنفیکا ۱۱ قهرمانی لیگ و یک لیگ قهرمانان اروپا کسب کرد و در جام جهانی ۱۹۶۶ به عنوان آقای گل انتخاب شد و تا پیش از دوران رونالدو، بهترین بازیکن تاریخ پرتغال محسوب می‌شد.

15. آندرس اینیستا (Andres Iniesta)

آندرس اینیستا، هافبک اسپانیایی، با پاس‌های دقیق، حرکات سریع و کنترل توپ بی‌نظیر، یکی از زیباترین بازیکنان دوران مدرن بود. او همواره مالکیت توپ را حفظ می‌کرد و در فضاهای کوچک بهترین عملکرد را داشت. اینیستا با گل تاریخی خود در فینال جام جهانی ۲۰۱۰، اسپانیا را قهرمان جهان کرد و نشان داد که در لحظات حساس نیز توانایی خلق موقعیت دارد.

14. میشل پلاتینی (Michel Platini)

میشل پلاتینی، هافبک فرانسوی و یکی از شیک‌ترین بازیکنان تاریخ، با مهارت گلزنی و ذهن برنده‌اش، سه توپ طلا متوالی در ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۵ کسب کرد. او در یورو ۱۹۸۴ با ۹ گل در ۵ بازی، یکی از بهترین عملکردهای فردی تاریخ را ارائه داد و در بازی‌های ملی نیز همواره تاثیرگذار بود، به ویژه با گل حساس و پیروزمندانه در نیمه‌نهایی یورو مقابل پرتغال.

13. فرنتس پوشکاش (Ferenc Puskas)

فرنتس پوشکاش، مهاجم مجاری و بعدها اسپانیایی، با میانگین بیش از یک گل در هر بازی، یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ بود. او ۸۷ گل در ۸۵ بازی ملی برای مجارستان زد و در جام جهانی ۱۹۵۴، با گل سریع خود در فینال مقابل آلمان، تاثیرگذار بود. پوشکاش همچنین با رئال مادرید، ۲۴۲ گل در ۲۶۲ بازی به ثمر رساند و شراکت او با آلفردو دی‌استفانو افسانه‌ای بود.

12. گرد مولر (Gerd Muller)

گرد مولر، مهاجم آلمانی معروف به «در بمبر»، با شناسایی فوق‌العاده موقعیت‌ها، یکی از بهترین گلزنان تمام دوران‌ها بود. او ۳۶۵ گل در ۴۲۷ بازی بوندسلیگا برای بایرن مونیخ زد و در جام جهانی ۱۹۷۰ و یورو ۱۹۷۲، گل‌های حساسی به ثمر رساند و با گل برتری در فینال جام جهانی ۱۹۷۴، تیم ملی آلمان غربی را قهرمان جهان کرد.

11. جرج بست (George Best)

جرج بست، وینگر منچستریونایتد و ستاره بریتانیایی، با مهارت فنی، خلاقیت و سرعت استثنایی، به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال تبدیل شد. او در سال ۱۹۶۸ با ۲ گل در فینال جام باشگاه‌های اروپا، یونایتد را به نخستین قهرمانی انگلیسی در رقابت‌ها رساند و توپ طلا را نیز کسب کرد، در حالی که به خاطر مسائل خارج از زمین، دوران بازی او با فراز و نشیب همراه بود.

10. مارکو فان باستن (Marco van Basten)

مارکو فان باستن، مهاجم هلندی افسانه‌ای، با ۳۰۱ گل، دو لیگ قهرمانان و سه توپ طلا، یکی از کامل‌ترین گلزنان تاریخ بود. اگرچه دوران بازی او کوتاه و با آخرین بازی در سن ۲۸ سالگی پایان یافت، اما سبک بازی چندوجهی و توانایی گلزنی متنوعش او را به یکی از بزرگ‌ترین مهاجمان جهان تبدیل کرد. نقطه اوج او گل شگفت‌انگیز در فینال یورو ۱۹۸۸ بود که تنها جام بزرگ ملی هلند را رقم زد.

9. آلفردو دی استفانو (Alfredo Di Stefano)

آلفردو دی‌استفانو، ستاره آرژانتینی-اسپانیایی، نماد همه‌کاره‌ترین بازیکن تاریخ بود و در رئال مادرید ۲۱۸ گل در ۲۸۲ بازی زد و پنج لیگ قهرمانان متوالی کسب کرد. مهارت او در کنترل جریان بازی و گلزنی در لحظات حساس، او را به یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان فوتبال تبدیل کرد. نقطه اوج دورانش هت‌تریک در فینال ۱۹۶۰ مقابل آینتراخت فرانکفورت بود.

8. فرانز بکِن‌باوئر (Franz Beckenbauer)

فرانز بکِن‌باوئر، معروف به «کایزر»، با بازی در چندین پست و رهبری بایرن مونیخ و آلمان غربی، اسطوره فوتبال شد. او سه‌گانه لیگ و لیگ قهرمانان با بایرن و قهرمانی یورو ۱۹۷۲ و جام جهانی ۱۹۷۴ با تیم ملی را به دست آورد. سبک بازی هوشمندانه و قدرت رهبری‌اش، او را به یک بازیکن بی‌نظیر و تأثیرگذار تبدیل کرد. نقطه اوج: هدایت بایرن در جام قهرمانان اروپا ۱۹۷۶.

7. زین‌الدین زیدان (Zinedine Zidane)

زیدان، هافبک فرانسوی، ترکیبی از خلاقیت، تکنیک و قدرت رقابتی بود. با اینکه گلزن پروفیل نبود، اما در لحظات حساس تعیین‌کننده بود؛ از جمله دو گل در فینال‌های جام جهانی و گل استثنایی در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۰۲ برای رئال مادرید. سبک بازی او به گونه‌ای بود که موفقیت نتیجه طبیعی زیبایی و مهارتش بود. نقطه اوج: گل والی دیدنی مقابل بایر لورکوزن در لیگ قهرمانان ۲۰۰۲.

6. رونالدو (Ronaldo)

رونالدو نازاریو، مهاجم برزیلی، با قدرت، سرعت و تکنیک فوق‌العاده، یکی از بزرگ‌ترین ستارگان مدرن بود. او دو بار توپ طلا، سه بار جایزه بهترین بازیکن جهان و عنوان آقای گل جام جهانی ۲۰۰۶ را کسب کرد. اگرچه مصدومیت‌ها دوران او را تحت تأثیر قرار داد، اما با بازگشت در جام جهانی ۲۰۰۲، با دو گل در فینال، برزیل را قهرمان جهان کرد و کفایت خود را در بهترین سطح نشان داد.

5. یوهان کرایف (Johan Cruyff)

یوهان کرایف، کاپیتان هلند، فوتبال را به هنر تبدیل کرد و مفهوم «فوتبال کامل» را معرفی کرد. او با رونالد میشلز، سیستم فوتبال توتال را ساخت و باشگاه‌هایی چون آژاکس و بارسلونا را متحول کرد. سبک بازی سریع، دید وسیع و توانایی گلزنی او باعث شد کرویف به اسطوره‌ای بی‌نظیر تبدیل شود. نقطه اوج: دریبل معروف او در جام جهانی ۱۹۷۴ مقابل سوئد که حرکتی به نامش ثبت شد.

4. کریستیانو رونالدو (Cristiano Ronaldo)

کریستیانو رونالدو، مهاجم پرتغالی، اولین بازیکنی است که در پنج جام جهانی گلزنی کرد و پنج بار لیگ قهرمانان را فتح نمود. با ۵۰ گل در شش فصل متوالی در رئال مادرید و چهار کفش طلای اروپا، او یکی از بهترین گلزنان تاریخ است. حتی در سنین بالاتر، رکوردهای چشمگیری ثبت کرد و همواره در بالاترین سطح رقابت باقی ماند. نقطه اوج: گل سر بلند به منچستریونایتد در فینال لیگ قهرمانان ۲۰۰۸.

3. دیگو مارادونا (Diego Maradona)

دیگو مارادونا، اسطوره آرژانتینی، با قد کوتاه و دریبل‌های اعجاب‌انگیز، یکی از هیجان‌انگیزترین بازیکنان تاریخ بود. او تیم ملی آرژانتین را به قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۶ هدایت کرد و گل قرن مقابل انگلیس را ثبت نمود. در ناپولی نیز موفق به کسب دو عنوان لیگ شد و با تکنیک و خلاقیت خود، محبوبیتی فراتر از جام‌ها به دست آورد. نقطه اوج: جام جهانی ۱۹۸۶ با پنج گل و پنج پاس گل.

2. پله (Pele)

پله، ستاره برزیلی و جوان‌ترین بازیکن فاتح جام جهانی در ۱۷ سالگی، سه بار قهرمان جهان شد و بیش از ۱۰۰۰ گل در طول دوران حرفه‌ای خود زد. او با سانتوس و نیویورک کاسموس، تأثیر شگرفی در فوتبال جهانی داشت و محبوبیتی فراتر از مرزها کسب کرد. نقطه اوج: گل هزارم پله در مقابل واسکو دا گاما در ۱۹۶۹ در ورزشگاه ماراکانا.

1. لیونل مسی (Lionel Messi)

لیونل مسی، مهاجم آرژانتینی، با مهارت بی‌نظیر، دریبل‌های خلاقانه و گلزنی استثنایی، یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ است. او بیش از دو دهه در بارسلونا و تیم ملی آرژانتین در بالاترین سطح بازی کرد و در جام جهانی ۲۰۲۲ با کسب عنوان قهرمانی، مجموعه کامل افتخارات بین‌المللی خود را کامل کرد. نقطه اوج: قهرمانی با آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر.

سخن پایانی

در نهایت، این فهرست تنها نگاهی کوتاه به دنیای شگفت‌انگیز فوتبال و ستاره‌های آن بود. بازیکنانی که در این مقاله معرفی شدند، نه فقط با مهارت‌های خارق‌العاده خود در زمین، بلکه با تلاش، اراده و عشق به بازی، الهام‌بخش میلیون‌ها هوادار در سراسر جهان بوده‌اند. فوتبال همیشه فراتر از گل‌ها و پاس‌هاست؛ این ورزش، داستانی از پشتکار، خلاقیت و همبستگی است. چه بازیکنان تازه‌وارد باشند و چه افسانه‌های جاودانه، هر یک نقشی منحصربه‌فرد در شکل‌گیری تاریخ فوتبال داشته‌اند و خواهند داشت. امیدواریم با خواندن این مقاله، نگاه تازه‌ای به بازی محبوب جهان پیدا کرده و از سفر در مسیر زندگی و دستاوردهای این ستاره‌ها لذت برده باشید.