مراقبت از سگ پیر (راهنمای کامل نگهداری از سگ‌های سالخورده)
مراقبت از سگ پیر نگهداری از سگ مسن
سگ‌های مسن همراهان فوق‌العاده‌ای هستند، اما مراقبت و نگهداری از آنها نیاز به توجه ویژه‌ای دارد. شما باید برای مراقبت از سگ پیر تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرید تا از کیفیت بالای زندگی او مطمئن باشید.
در واقع وقتی سگ شما بزرگ‌تر می‌شود، ممکن است متوجه تغییرات رفتاری او شوید. حتی امکان دارد گاهی، ترجیح دهد زمان بیشتری را با شما بگذراند یا حتی بدخلق‌تر شود. همچنین ممکن است بخواهد کمتر ورزش کند و شروع به افزایش وزن نماید.
اگرچه کند شدن سرعت با افزایش سن طبیعی است، اما تغییرات رفتاری می‌تواند نشانه درد یا بیماری باشد. سگ‌های مسن باید به‌دقت تحت‌نظر باشند تا در سال‌های پایانی عمرشان احساس راحتی و شادی داشته باشند.
سگ از چه سنی سالمند به‌حساب می‌آید؟
سنی که سگ‌ها به‌عنوان سگ‌های مسن شناخته می‌شوند، بسته به نژادشان متفاوت است. سگ‌های کوچک، مانند یورکشایر تریر، معمولاً طول عمر بیشتری دارند و در حدود ۱۱ سالگی مسن محسوب می‌شوند.
سگ‌های نژاد متوسط و بزرگ، مانند لابرادور رتریور، در سن ۷ سالگی به سن پیری می‌رسند. در مقابل، سگ‌های نژاد غول‌پیکر، مانند گریت دین، طول عمر بسیار کوتاه‌تری دارند و ممکن است از ۵ سالگی به‌عنوان سگ‌های مسن شناخته شوند.
البته سگ‌های نژاد مخلوط را می‌توان تقریباً در ۷ سالگی سالمند در نظر گرفت. ازآنجایی‌که تعیین دقیق ترکیب نژادی در این سگ‌ها اغلب دشوار است، این تخمین ممکن است متغیر باشد. تشخیص اینکه سگ شما چه زمانی پیر می‌شود مهم است؛ زیرا نیازهای آنها با توله‌سگ‌ها و سگ‌های بالغ متفاوت است.
در دوران پیری سگ چه اتفاقی می‌افتد؟
با افزایش سن سگ، ممکن است متوجه شوید که او انرژی کمتری مصرف می‌کند. همین موضوع می‌تواند باعث افزایش وزن شود. بااین‌حال، برخی از سگ‌ها ممکن است به دلیل هضم ضعیف یا بیماری وزن کم کنند. همچنین ممکن است متوجه موارد زیر شوید:
- پوشش آنها درخشش خود را از دست می‌دهد و موهای سفید شروع به ظاهر شدن می‌کنند.
- شنوایی و بینایی سگ‌ها بدتر می‌شود.
- الگوی خواب آنها تغییر می‌کند. در طول روز بیشتر می‌خوابند یا شب‌ها بی‌قرار می‌شوند.
- عضلات این حیوانات ضعیف‌تر شده یا مفاصل آنها سفت شده است.
- سیستم ایمنی بدن به‌خوبی کار نمی‌کند و کمتر قادر به مبارزه با عفونت‌ها هستند.
بیماری‌های سگ مسن
در واقع معاینات دامپزشکی دو بار در سال برای حیوانات خانگی پیر ضروری است. ازآنجاکه وضعیت سلامتی سگ‌ها می‌تواند به‌سرعت تغییر کند، مهم است که دامپزشک هر شش ماه یک‌بار حیوان خانگی شما را ببیند.
برخی از سگ‌هایی که دارو مصرف می‌کنند ممکن است نیاز به نظارت مکرر، مثلاً هر سه ماه یک‌بار، داشته باشند تا مطمئن شوید که هیچ عارضه جانبی از مصرف دارو به وجود نیامده است.
با افزایش سن سگ‌ها، آنها در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های مختلف قرار می‌گیرند. مسائل بهداشتی رایجی که صاحبان حیوانات خانگی باید در این سال‌های زندگی سگشان آگاه باشند عبارت‌اند از:
- سرطان
- بیماری کبد و کلیه
- آرتروز
- بیماری قلبی
- چاقی
- نابینایی
- بیماری دستگاه ادراری
- کاهش شنوایی
- کم‌کاری تیروئید
- بیماری کوشینگ
- لیپوماها
- بیماری دندان
برای تشخیص این بیماری‌ها، دامپزشک باید معاینه فیزیکی کامل و آزمایش خون انجام دهد. بر اساس نتایج اولیه و هرگونه علائمی که حیوان خانگی ممکن است نشان کند، امکان دارد آزمایش‌های تشخیصی بیشتری توصیه شود.
تغذیه سگ پیر
وقتی سگ شما پیر می‌شود، ممکن است لازم باشد رژیم غذایی جدیدی را که مخصوص سلامت حیوان خانگی مسن‌تر فرموله شده است، به او بدهید، به‌خصوص اگر بیماری زمینه‌ای داشته باشد.
اگر دامپزشک تغییر رژیم غذایی را توصیه کرد، انواع مختلفی از رژیم‌های غذایی مخصوص سگ‌های مسن وجود دارد. برخی از این رژیم‌ها حاوی دو مکمل، گلوکزامین و کندرویتین سولفات برای حمایت از تحرک و سلامت مفاصل هستند. این امر به‌ویژه برای سگ‌هایی که آرتروز دارند مفید بوده تا از بدتر شدن بیماری جلوگیری شود.
اگر سگ شما به یک بیماری مزمن مانند بیماری کلیوی یا کبدی مبتلا شده، ممکن است یک رژیم غذایی تجویزی توصیه شود.
به‌عنوان‌مثال، رژیم‌های غذایی تجویزی برای حمایت از سگ‌های مبتلا به بیماری مزمن کلیوی معمولاً حاوی فسفر، سدیم و پروتئین کمتری است.
برخی از سگ‌های مسن، به‌خصوص آن‌هایی که چاق هستند، در مقایسه با توله‌سگ‌ها و سگ‌های بالغ به کالری کمتری نیاز دارند، زیرا متابولیسم آنها به طور طبیعی با افزایش سن کند می‌شود. بااین‌حال، اگر یک سگ مسن در حفظ وزن خود مشکل داشته باشد، ممکن است به کالری بیشتری نیاز داشته باشد.
همان‌طور که توضیح دادیم، یک رویکرد یکسان برای غذای حیوانات خانگی مسن وجود ندارد. اینجاست که راهنمایی دامپزشک در انتخاب رژیم غذایی مناسب برای همراه شما ضروری است.
اهمیت به سلامت سگ
در طول سال‌های زندگی سگتان، مهم است که هر روز برای او یک برنامة منظم داشته باشید. این برنامه باید شامل غذا دادن به سگ و دادن زمان استراحت برای دستشویی رفتن در یک زمان مشخص در هر روز، قابل‌پیش‌بینی نگه‌داشتن فعالیت‌های روزانه و پایبندی به یک زمان خواب ثابت باشد.
ضروری است که هر روز غذای سگ باکیفیت بالا به او بدهید و مطمئن شوید که ته‌مانده غذا یا خوراکی‌های زیادی به حیوانتان نمی‌دهید، زیرا این کار می‌تواند منجر به افزایش وزن ناخواسته و فشار روی مفاصل سگ‌های مسن‌تر شود.
ورزش منظم
در واقع ورزش منظم و آرام می‌تواند به سگ مسن شما کمک کند تا سالم بماند؛ زیرا ورزش می‌تواند از چاقی جلوگیری کرده و تحریک ذهنی خوبی را فراهم کند.
چاقی می‌تواند فشار بیشتری بر مفاصل وارد کند و التهاب را بدتر نماید و این امر برای سگ‌های مبتلا به آرتروز بسیار دردناک است.
در نظر داشته باشید که ورزش شدید ممکن است برای سگ‌های مسن‌تر مشکلاتی ایجاد کند، بنابراین نظارت دقیق بر آنها هنگام ورزش بسیار مهم است.
اگر متوجه شدید که سگ شما راه رفتن نامناسبی دارد یا زود خسته می‌شود، ممکن است لازم باشد به‌جای آن، نوع ملایم‌تری از ورزش را امتحان کنید. پیاده‌روی‌های کوتاه، کم‌حجم و مکرر به طور منظم می‌تواند به سگ شما کمک کند تا تحرک سالم خود را حفظ کند.
انتخاب اسباب‌بازی مناسب
سگ‌های مسن همچنین از تحریک ذهنی در طول روز بهره‌مند می‌شوند تا مغزشان را تیز نگه دارند و از کسالت جلوگیری نمایند. اسباب‌بازی‌های سرگرم‌کننده و اسباب‌بازی‌های پازلی، می‌توانند به آنها کمک کنند تا سرگرم بمانند.
هنگام انتخاب اسباب‌بازی، اسباب‌بازی‌هایی را انتخاب کنید که برای سگ‌های مسن مناسب باشند. شما باید اسباب‌بازی‌های نرم را انتخاب کنید که برای لثه یا دندان‌های آنها ملایم باشند، نه توپ‌های سفت یا اسباب‌بازی‌های پلاستیکی. پیاده‌روی روزانه و گذراندن وقت در فضای باز در هوای تازه نیز برای سگ‌های مسن بسیار مفید است.
تهیه تخت مناسب
تهیه یک تخت مناسب برای حیوان خانگی مسن شما ایده بسیار خوبی برای افزایش راحتی است. ازآنجایی‌که حیوانات خانگی مسن‌تر تمایل دارند زمان بیشتری را در حالت خوابیده بگذرانند، تخت مناسب پشتیبانی بیشتری برای مفاصل آنها فراهم می‌کند و از ایجاد زخم‌های فشاری روی آرنج و پاهای سگ‌ها جلوگیری می‌نماید.
نظافت منظم
سگ‌های پیر ممکن است به دلیل خشکی یا آرتروز در تمیز کردن صحیح خود مشکل داشته باشند. شما می‌توانید با نظافت و تمرکز بر قسمت‌هایی که دسترسی به آنها دشوارتر است به حیوان خانگی خود کمک کنید تا تمیز بماند.
ازآنجایی‌که پوست سگ‌ها با افزایش سن می‌تواند نازک شود، مطمئن شوید که از یک برس نرم استفاده می‌کنید تا از خراشیدن پوست جلوگیری شود.
جلسات منظم نظافت همچنین فرصت خوبی برای بررسی پوست آنها از نظر وجود توده و بیماری‌های پوستی است. بین انگشتان پا، داخل و پشت گوش‌ها و زیر بغل سگ‌ها را همیشه بررسی کنید.
مکمل‌های غذایی برای سگ‌های مسن
دامپزشک همچنین ممکن است مکمل‌هایی را برای بهبود سلامت مفاصل تجویز کند. مکمل‌های حاوی کندرویتین، گلوکزامین و MSM التهاب مفاصل را کاهش داده و از غضروف سالم پشتیبانی می‌کنند.
مکمل‌های مفاصل زمانی بهترین عملکرد را دارند که قبل از ابتلا به آرتروز شروع شوند، اما حتی در سگ‌هایی که قبلاً به این بیماری مبتلا شده‌اند نیز مفید هستند؛ زیرا پیشرفت بیماری را کند می‌نمایند.
مشکلات رایج در سگ‌های مسن
برخی از مشکلات سلامتی وجود دارد که سگ‌های مسن ممکن است تجربه کنند، اما با مدیریت دقیق، سگ شما همچنان می‌تواند زندگی سالم و شادی داشته باشد. در ادامه به بررسی جداگانه تک‌تک مشکلات می‌پردازیم.
آرتروز
ساییدگی و پارگی مفاصل می‌تواند باعث آرتروز شود که معمولاً سگ‌های مسن‌تر را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. برخی از سگ‌ها نیز ممکن است به دلیل ژنتیک در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آرتروز باشند. مدیریت دقیق آرتروز با کنترل وزن، ورزش ملایم و ایجاد تغییرات در محیط برای جلوگیری از بدتر شدن درد بسیار مهم است.
بی‌اختیاری
اگرچه بی‌اختیاری می‌تواند سگ‌ها را در هر سنی تحت‌تأثیر قرار دهد، اما بیشتر در سگ‌های ماده پیر شایع است. این اتفاق زمانی می‌افتد که توانایی آنها در تنظیم باز شدن مثانه کاهش می‌یابد.
وقتی دهانه مثانه به طور ایمن بسته نشود، ادرار می‌تواند نشت کند. سگ‌ها همچنین می‌توانند در سنین پیری فراموش‌کار و گیج شوند.
مهم است که به دامپزشک خود کمک کنید تا تشخیص دهد که آیا ادرار کردن ارادی است یا غیرارادی و از روی بی‌اختیاری کامل این کار را انجام می‌دهد.
بیماری دندان
در واقع بیماری دندان مشکلی است که دندان‌ها و لثه‌ها را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. در طول زندگی یک سگ، دندان‌های او دچار ساییدگی و پارگی می‌شوند که همین موضوع می‌تواند منجر به مشکلات دندانی شود.
مسواک زدن روزانه می‌تواند به حفظ بهداشت دندان سگ شما در شرایط خوب کمک کند، اما مشکلات همچنان می‌توانند در سنین پیری ایجاد شوند. علائم بیماری دندان عبارت‌اند از:
- لثه‌های ملتهب (قرمز)
- بوی بد دهان
- پلاک یا جرم قابل‌مشاهده
- دندان‌های ازدست‌رفته یا آسیب‌دیده
- مشکل در غذا خوردن
- کاهش وزن
اگر علائم بیماری دندان را مشاهده کردید، با دامپزشک خود تماس بگیرید. آنها ممکن است مسکن، آنتی‌بیوتیک یا جراحی دندان را توصیه کنند.
اختلال عملکرد شناختی
می‌توان گفت اختلال عملکرد شناختی که به‌عنوان زوال عقل نیز گفته می‌شود با پیر شدن مغز به‌مرورزمان مرتبط است و منجر به کاهش توانایی انجام کارهای عادی می‌شود.
زوال عقل می‌تواند سگ شما را فراموش‌کار و گیج کند. حتی امکان دارد متوجه شوید که آنها آموزش‌های خود را به‌خاطر نمی‌آورند، یا ترسوتر و مضطرب‌تر شده‌اند. سایر نشانه‌های اختلال شناختی عبارت‌اند از:
- دستشویی رفتن در داخل خانه
- افسردگی
- قدم زدن
- تغییرات رفتاری مانند اضطراب یا سروصدا کردن
- شب نخوابیدن
علل اختلال شناختی
متأسفانه، علل اختلال شناختی مشخص نیست و قابل‌درمان یا پیشگیری نخواهد بود، اما در صورت تشخیص، راه‌هایی برای حمایت از سگ شما وجود دارد. این راه‌ها شامل:
- سگ خود را به‌خاطر اتفاقات عصبانی یا تنبیه نکنید: برای آموزش مجدد چیزهایی که فراموش کرده‌اند، وقت بگذارید و فرصت‌های زیادی برای استفاده از توالت فراهم کنید.
- حفظ روال منظم: تاحدامکان به یک روال منظم پایبند باشید و محیط اطرافشان را برایشان آشنا نگه دارید تا از سردرگمی جلوگیری شود.
- دسترسی آسان: آب، ظرف غذا و جای خواب سگ خود را در جایی قرار دهید که به‌راحتی بتوان آنها را پیدا کرد.
- ورزش منظم: ورزش‌ها و فعالیت‌های منظم اما ملایمی را برای فعال نگه‌داشتن مغز سگ خود فراهم کنید. توجه داشته باشید که اگر سگ‌ها در حین پیاده‌روی به دنبال چیزی بدوند و گیج شوند، ممکن است مطمئن نباشند که چگونه دوباره به شما برگردند. نگه‌داشتن سگ خود با قلاده در هنگام بیرون رفتن می‌تواند از گم شدن آنها جلوگیری کند.
ممکن است داروهایی برای کمک به سگ شما در اختلال عملکرد شناختی وجود داشته باشد. برای اطلاع از اینکه چه دارویی برای سگ‌ها مناسب است، با دامپزشک صحبت کنید.
از دست دادن شنوایی
سگ‌ها می‌توانند به‌تدریج شنوایی خود را از طریق آسیب به سلول‌های مویی در گوش داخلی از دست بدهند. ناشنوایی ناشی از پیری اغلب دائمی است و قابل‌درمان نیست.
معمولاً دردناک نیست، اما اگر به‌دقت مدیریت نشود، می‌تواند برای سگ‌ها گیج‌کننده باشد. چه سگ شما تا حدی ناشنوا باشد و چه کاملاً ناشنوا، راه‌هایی وجود دارد که می‌توانید به او کمک کنید تا احساس امنیت کند پس در این شرایط خیلی مراقب همدم خود باشید.
نابینایی
سگ‌های مسن بسته به علت، می‌توانند به‌تدریج یا ناگهانی بینایی خود را از دست بدهند. اگر سگ شما بینایی خود را از دست می‌دهد، ممکن است متوجه تغییر در ظاهر چشمان او شوید.
همچنین ممکن است متوجه تغییرات رفتاری مانند مشکل در پیدا کردن راه یا اسباب‌بازی‌هایش شوید. همچنین ممکن است به مبلمان یا دیوارها برخورد کنند یا هنگام راه رفتن محتاط‌تر به نظر برسند.
بیماری کلیوی
کلیه‌ها وظایف مهمی مانند دفع سموم از خون را بر عهده دارند. بیماری کلیوی به هر شرایطی اشاره دارد که مانع از عملکرد صحیح کلیه‌ها می‌شود.
بیماری حاد کلیه به طور ناگهانی رخ می‌دهد، درحالی‌که بیماری مزمن کلیه به‌آرامی و باگذشت زمان پیشرفت می‌کند. دلایل مختلفی وجود دارد، اما سگ‌های مسن بیشتر در معرض ابتلا به بیماری کلیوی هستند. دامپزشک ممکن است راه‌هایی برای مدیریت این بیماری، از جمله تغییرات غذایی یا دارو، پیشنهاد کند.
توده‌ها
سگ‌های مسن‌تر می‌توانند مستعد ابتلا به توده‌های چربی (لیپوم) باشند. این توده‌ها، توده‌های چربی بدون درد و خوش‌خیم غیرسرطانی هستند که می‌توانند از نظر اندازه و محل قرارگیری متفاوت باشند.
علل زیادی برای ایجاد توده در سگ‌ها وجود دارد و خوشبختانه همه آنها سرطانی نیستند. سگ‌هایی که اضافه‌وزن دارند ممکن است توده‌های چربی متعددی ایجاد کنند که با کاهش وزن، اندازه سگ‌ها نیز کاهش می‌یابد.
برخی از نژادها، مانند لابرادور و داشهوند، نیز بیشتر مستعد ابتلا به توده هستند. اگر توده‌ای روی بدن سگ خود پیدا کردید، با دامپزشک تماس بگیرید. آنها ممکن است برای رد احتمال سرطان، نمونه‌برداری را توصیه کنند.
سرطان
با افزایش سن سگ‌ها، خطر ابتلا به سرطان افزایش می‌یابد. سرطان در سگ‌ها معمولاً در پوست، دستگاه گوارش یا سینه رخ می‌دهد.
ازآنجایی‌که سرطان می‌تواند در هر قسمتی از بدن ایجاد شود، علائم آن می‌تواند متفاوت باشد. ممکن است متوجه یک توده یا زخم، بی‌حالی، از دست دادن اشتها یا مشکلات گوارشی شوید.
بسیاری از این علائم در سایر مشکلات سلامتی نیز رایج هستند، بنابراین در صورت مشاهده آنها باید با دامپزشک تماس بگیرید. تشخیص سرطان بر اساس علائم برای دامپزشکان امکان‌پذیر نیست، بنابراین ممکن است آزمایش‌های بیشتری لازم باشد.
