آخرین بهروزرسانی: ۲۳ آبان ۱۴۰۵ — بر اساس کتاب فارسی هفتم (چاپ ۱۴۰۵).
📚 فهرست همهی درسها: معنی کلمات فارسی هفتم
درس دهم فارسی هفتم در فصل چهارم («نامها و یادها») چهار بخش کوتاه دارد: «کلاس ادبیات»، «مرواریدی در صدف»، «زندگی حسابی» و «فرزند صالح انقلاب». بخش اول (نوشتهی محمدحسن حسینی، با تغییر و افزایش) صحنهای از نوجوانی علی اسفندیاری، یعنی نیما یوشیج، را نشان میدهد که معلم ادبیاتش، نظام وفا، استعداد او را میبیند و تشویقش میکند. بخش دوم (از مهناز بهمن) از کودکی پروین اعتصامی و آغاز شاعری او با راهنمایی پدرش میگوید و شعر «ای مرغک» او را هم آورده است.
بخش سوم از سختکوشی محمود حسابی، علاقهاش به کار فنی و دلبستگیاش به ادب فارسی میگوید. بخش چهارم، «فرزند صالح انقلاب»، زندگی سعید کاظمی آشتیانی، پژوهشگر رشتهی سلولهای بنیادی، را از دوران مدرسه تا کار پژوهشی روایت میکند. پس از درس هم شعرخوانی «گِل و گُل» از ملکالشعرای بهار آمده است.
چند نمونه از معنی واژهها: درنگ یعنی مکث، کوشا یعنی پرتلاش و فراغت یعنی آسودگی و وقت آزاد.
درس دهم فارسی هفتم در یک نگاه
| ویژگی | توضیح |
|---|---|
| فصل | فصل چهارم: نامها و یادها |
| نوع متن | نثر (زندگینامههای کوتاه) همراه با چند شعر کوتاه |
| نویسنده یا شاعر | «کلاس ادبیات»: محمدحسن حسینی؛ «مرواریدی در صدف»: مهناز بهمن؛ شعر «ای مرغک»: پروین اعتصامی؛ برای دو بخش دیگر نام نویسنده در کتاب نیامده است. |
| پیام اصلی درس | استعدادها با تشویق شکوفا میشوند؛ در برابر سختیها باید صبور و پرتلاش بود و دانش را با کار و عمل همراه کرد. |
| بخشهای همراه | شعرخوانی «گِل و گُل» (ملکالشعرای بهار) |
معنی کلمات درس دهم فارسی هفتم (کلاس ادبیات، مرواریدی در صدف…)
| ردیف | کلمه | معنی |
|---|---|---|
| ۱ | مشغول | سرگرمِ کاری |
| ۲ | کنجکاوی | میل به دانستن و کشف کردن |
| ۳ | چشم دوختن | کنایه از با دقت و پیوسته نگاه کردن |
| ۴ | جاذبه | کشش، گیرایی |
| ۵ | غرق شدن | کاملاً در چیزی فرو رفتن؛ اینجا یعنی محو شعر شدن |
| ۶ | شمرده | آهسته و حسابشده |
| ۷ | عمق | ژرفا، درون |
| ۸ | به خود آمدن | هوشیار شدن، از فکر بیرون آمدن |
| ۹ | دستپاچگی | هول شدن، شتابزدگی |
| ۱۰ | مشتاق | آرزومند، علاقهمند |
| ۱۱ | حرارت | گرمی |
| ۱۲ | خجالت | شرم |
| ۱۳ | لحن | آهنگ و حالت صدا هنگام سخن گفتن |
| ۱۴ | درنگ | مکث، کمی دست نگه داشتن |
| ۱۵ | نفرات | جمع نفر؛ افراد |
| ۱۶ | رزق | روزی، خوراک |
| ۱۷ | جرئت | دلیری، شهامت |
| ۱۸ | صدف | پوستهی سخت جانوری دریایی که مروارید درون آن ساخته میشود |
| ۱۹ | کوشا | پرتلاش، کوشنده |
| ۲۰ | اهل تفکّر | اندیشمند؛ کسی که زیاد فکر میکند |
| ۲۱ | استعداد | توانایی، قابلیت |
| ۲۲ | قافیه | واژههای همآهنگ پایان مصراعها یا بیتها |
| ۲۳ | تحسین | آفرین گفتن، ستودن |
| ۲۴ | نوابغ | جمع نابغه؛ افراد بسیار باهوش و توانا |
| ۲۵ | چمیدن | با ناز و آهسته راه رفتن |
| ۲۶ | رمیدن | ترسیدن و گریختن |
| ۲۷ | مَندیش | نیندیش، فکر نکن |
| ۲۸ | آرمیدن | آرام گرفتن، آسودن |
| ۲۹ | فقر | تنگدستی، نداری |
| ۳۰ | چیره شدن | پیروز شدن، غلبه کردن |
| ۳۱ | طاقت | توان، تحمّل |
| ۳۲ | فراغت | آسودگی؛ وقت آزاد |
| ۳۳ | پروا نداشتن | ابایی نداشتن، خجالت نکشیدن یا نترسیدن از کاری |
| ۳۴ | تلاوت | خواندن، بهویژه خواندن قرآن |
| ۳۵ | پاسی از شب | بخشی از شب |
| ۳۶ | واردات | کالاهایی که از کشورهای دیگر میآورند |
| ۳۷ | استقلال | وابسته نبودن، روی پای خود ایستادن |
| ۳۸ | مُلک | پادشاهی، فرمانروایی |
| ۳۹ | نیرزیدن | ارزش نداشتن |
| ۴۰ | دلنواز | دلنشین، آرامبخش دل |
| ۴۱ | خلوت | تنهایی، جای آرام و بیسروصدا |
| ۴۲ | زمزمه کردن | آهسته و زیر لب خواندن |
| ۴۳ | مشاعره | مسابقهی شعرخوانی؛ هر کس بیتی میخواند که با حرف آخر بیت قبلی شروع شود |
| ۴۴ | لبریز | پُر، سرشار |
| ۴۵ | سلولهای بنیادی | یاختههای پایهای بدن که میتوانند به یاختههای گوناگون تبدیل شوند |
کلمات همخانواده درس دهم فارسی هفتم
| کلمه | همخانوادهها |
|---|---|
| ادبیات | ادب، ادیب، آداب |
| تأثیر | اثر، آثار، مؤثّر |
| عمق | عمیق، اعماق |
| جذب | جاذبه، مجذوب، جذّاب |
| ترجمه | مترجم، تراجم |
| تفکّر | فکر، افکار، متفکّر |
| اشعار | شعر، شاعر، شاعره |
| تشویق | شوق، مشتاق، اشتیاق |
| تجربه | تجارب، مجرّب |
| تحسین | حُسن، احسان، محسن |
| فقر | فقیر، فقرا |
| صبر | صابر، صبور |
| معتقد | عقیده، اعتقاد، عقاید |
| مسابقات | سبقت، سابقه، مسابقه |
| حافظه | حفظ، محفوظ |
مخالف (متضاد) کلمات درس دهم فارسی هفتم
| کلمه | مخالف |
|---|---|
| ساکت | پرسروصدا، شلوغ |
| عمق | سطح |
| غرور | فروتنی |
| مشتاق | بیمیل |
| حرارت | سردی |
| فقر | ثروت، دارایی |
| سختی | آسانی |
| تسلیم شدن | ایستادگی کردن |
| ناسپاسی | سپاسگزاری |
| صحیح | غلط |
| بینیاز | نیازمند |
| واردات | صادرات |
| علم | جهل، نادانی |
| مخالف | موافق |
هممعنی (مترادف) کلمات درس دهم فارسی هفتم
| کلمه | هممعنی |
|---|---|
| درنگ | مکث |
| لحن | آهنگ صدا |
| خجالت | شرم |
| کوشا | پرتلاش، ساعی |
| استعداد | توانایی |
| تحسین | ستایش، آفرین |
| فقر | تنگدستی |
| طاقت | توان، تاب |
| فراغت | آسودگی |
| همواره | همیشه |
| نوابغ | تیزهوشان |
| لبریز | سرشار |
آرایهها و نکتههای ادبی درس دهم فارسی هفتم
- عنوان «مرواریدی در صدف»: تشبیه؛ پروین در پناه مراقبت پدر به مرواریدی درون صدف مانند شده است.
- چشم دوختن به دهان معلم: کنایه از گوش دادن و نگاه کردن با تمام توجه.
- غرق شدن در جاذبههای شعر: کنایه از محو شدن و توجه کامل.
- سر به زیر داشتن نیما پس از تشویق معلم: کنایه از شرم و خجالت.
- شعر «ای مرغک»: تشخیص؛ شاعر با پرندهی کوچک مانند یک انسان سخن میگوید و به او پند میدهد.
نکتههای املایی درس دهم فارسی هفتم
- جاذبه: با «ذ».
- غرق: با «غ» و «ق».
- تأثیر: همزه روی کرسی «أ».
- حرارت و خجالت: «ح» در حرارت.
- لحن: با «ح».
- صدف: با «ص».
- نوابغ: با «غ» (جمع نابغه).
- طاقت: با «ط» و «ق».
- فراغت (آسودگی) با «غ»؛ با «فراق» به معنی جدایی اشتباه نشود.
- تلاوت: با «ت» و «و».
- استقلال و قطعات صنعتی: به «ق»، «ط» و «ص» دقت کنید.
- مشاعره و جرئت: «ع» در مشاعره و همزه روی «ئ» در جرئت.
معنی کلمات شعرخوانی «گِل و گُل»
در این شعر از ملکالشعرای بهار، پیرمردی پینهدوز داستان تکهای گِل خوشبو را تعریف میکند که میگوید خودش گِلی ناچیز بوده و بوی خوشش را از همنشینی با گُل گرفته است. پیام شعر این است که همنشین خوب بر ما اثر خوب میگذارد.
| ردیف | کلمه | معنی |
|---|---|---|
| ۱ | محفل | مجلس، انجمن |
| ۲ | آه و سوز | غم و حسرت دل |
| ۳ | پارهدوز | پینهدوز؛ کسی که کفش کهنه را تعمیر میکند |
| ۴ | عجوز | پیرزن |
| ۵ | گِل خوشبو | تکهای گِل معطّر که در گذشته در حمام برای شستوشو به کار میبردند |
| ۶ | محبوب | دوستداشتنی، عزیز |
| ۷ | حریر | پارچهی ابریشمی نرم |
| ۸ | معطّر | خوشبو |
| ۹ | دلپذیر | خوشایند |
| ۱۰ | مُشک | مادهای بسیار خوشبو |
| ۱۱ | عبیر | مادهی خوشبویی که از آمیختن چند عطر میسازند |
| ۱۲ | دلاویز | دلانگیز، خوشبو |
| ۱۳ | مست | سرخوش، بیخود از خوشی |
| ۱۴ | آزمودن | امتحان کردن، تجربه کردن |
| ۱۵ | عبرت نمودن | شگفتزده شدن |
| ۱۶ | گفت و شنود | گفتوگو |
| ۱۷ | ناچیز | بیارزش |
| ۱۸ | گسترده پَر کرد | پَر گشود؛ اینجا یعنی گلبرگهایش را باز کرد |
| ۱۹ | مفتخر | سرافراز |
| ۲۰ | کمال همنشین | خوبی و ویژگیهای نیکوی یار و همراه |
سؤالهای پرتکرار
درس دهم فارسی هفتم دربارهی چیست؟
این درس چهار زندگینامهی کوتاه است: صحنهای از نوجوانی نیما یوشیج، کودکی و شاعری پروین اعتصامی، سختکوشی محمود حسابی، و زندگی سعید کاظمی آشتیانی از دوران مدرسه تا کار پژوهشی.
پیام درس دهم فارسی هفتم چیست؟
تشویق، استعدادها را شکوفا میکند؛ با صبر و تلاش میتوان بر سختیها چیره شد؛ دانش وقتی ارزش دارد که با عمل همراه باشد؛ و کتاب خواندن و علاقه به یادگیری راه پیشرفت است.
معنی «درنگ» و «لحن» چیست؟
«درنگ» یعنی مکث و کمی صبر کردن پیش از کاری، و «لحن» یعنی آهنگ و حالت صدا هنگام حرف زدن.
شعر «گِل و گُل» از کیست و چه پیامی دارد؟
این شعرخوانی از ملکالشعرای بهار است و پیامش اثر همنشین است: همنشینی با خوبان، ما را هم خوب میکند.
یادداشت روش: فهرست واژهها از متن درس در کتاب فارسی هفتم (چاپ ۱۴۰۵) استخراج و معنیها با واژهنامهی پایان کتاب وارسی شد؛ معنیها را تحریریهی جوان ایرانی به زبان ساده نوشته است. اگر کتاب شما چاپ دیگری است، ملاک کتاب و معلم است.



دیدگاه شما