معنی کلمات درس چهارم فارسی هفتم (زیبایی شکفتن) + هم خانواده و مخالف

آخرین به‌روزرسانی: ۲۳ آبان ۱۴۰۵ — بر اساس کتاب فارسی هفتم (چاپ ۱۴۰۵).

📚 فهرست همه‌ی درس‌ها: معنی کلمات فارسی هفتم

درس چهارم فارسی هفتم با نام «با بهاری که می‌رسد از راه، زیبایی شکفتن» آخرین درس فصل دوم کتاب (شکفتن) است و دو بخش دارد: یک شعر کوتاه از محمدجواد محبّت درباره‌ی رسیدن بهار، و یک متن نثر با عنوان «زیبایی شکفتن» درباره‌ی دوره‌ی نوجوانی. شعر، نوجوان را دعوت می‌کند که همراه طبیعت تازه و شاداب شود؛ متن نثر هم می‌گوید نوجوانی دوره‌ی رشد، کنجکاوی و استقلال است و با دوست خوب، کتاب خوب و فکر کردن می‌توان آن را زیباتر کرد. در این صفحه معنی واژه‌های هر دو بخش را آورده‌ایم؛ برای نمونه «تبسّم» یعنی لبخند، «بصیرت» یعنی آگاهی و بینش و «کیمیا» در این درس یعنی چیزی بسیار ارزشمند و کمیاب.

درس چهارم فارسی هفتم در یک نگاه

معنی کلمات درس چهارم فارسی هفتم (زیبایی شکفتن)

واژه‌ها به ترتیب آمدن در درس است؛ نخست واژه‌های شعر و سپس واژه‌های متن «زیبایی شکفتن».

معنی ساده‌ی بیت‌ها

بازگردانی ساده‌ی چهار بیت شعر «با بهاری که می‌رسد از راه» به نثر:

1. آسمان روشن و گرم و پر از زندگی شد؛ گویی لبخند زد. هر سرما و ناامیدی‌ای که بود، آرام‌آرام رفت و از چشم پنهان شد.
2. با نسیمی که زندگی را با خود می‌آورد، جوانه‌ها دوباره چشم باز کردند؛ شکوفه‌ای روی درخت خندید و بهار در دفتر طبیعت معنا پیدا کرد.
3. شاعر به نوجوان می‌گوید: همراه بهاری که از راه می‌رسد، تو هم سرسبز و تازه و بهاری شو؛ مانند شاخه‌ی گل جوانه بزن و مانند چشمه روان و پرجنب‌وجوش باش.
4. زندگی به تو لبخند می‌زند و امروز زمان شکفتن و رشد توست؛ و بهتر از هر چیزی در دنیا، این است که امروز با خدا حرف دل بزنی.

کلمات هم‌خانواده درس چهارم

مخالف (متضاد) کلمات درس چهارم

هم‌معنی (مترادف) کلمات درس چهارم

آرایه‌ها و نکته‌های ادبی درس چهارم

• تشخیص (جان‌بخشی): در شعر، لبخند زدن به آسمان، خندیدن به شکوفه و لبخند زدن به زندگی نسبت داده شده است؛ یعنی کارهای انسان به طبیعت داده شده.
• تشبیه: شاعر نوجوان را به شاخه‌ی گلی که جوانه می‌زند و به چشمه‌ساری روان مانند می‌کند. در بخش نثر هم نوجوانی به رؤیا و دوست خوب به کیمیا تشبیه شده است.
• مراعات نظیر: بهار، نسیم، جوانه، شکوفه، شاخه‌ی گل و چشمه‌سار همه از یک مجموعه (طبیعت بهاری) هستند.
• کنایه: «فراز و فرود» کنایه از خوشی‌ها و سختی‌های نوجوانی است و گل‌آلود کردنِ زلالِ زندگی کنایه از تلخ کردن و خراب کردن شادی‌های آن.
• تضاد: واژه‌هایی مانند وابستگی و استقلال، فراز و فرود، زشت و زیبا و گرما و سرما در کنار هم آمده‌اند.

نکته‌های املایی درس چهارم

• تبسّم: با «س» و تشدید روی آن.
• حسرت: با «ح» و «س»؛ مثل «حسرت خوردن».
• تقریباً: با «ق» و تنوینِ روی الف.
• استقلال: با «ق»؛ هم‌خانواده‌ی «مستقل».
• رؤیا: همزه روی «و» نوشته می‌شود.
• کم‌حوصلگی: «حوصله» با «ح» و «ص» است.
• لذّت: با «ذ» و تشدید؛ هم‌خانواده‌ی «لذیذ».
• زلال: با «ز» نوشته می‌شود.
• شخصیّت: با «ص» و تشدید روی «ی».
• علایق: به دو شکل «علایق» و «علائق» نوشته می‌شود و هر دو درست است.
• تأمّل و تفکّر: در «تأمّل» همزه روی الف است؛ هر دو واژه تشدید دارند.
• بصیرت و طبیعت: «بصیرت» با «ص» و «طبیعت» با «ط» نوشته می‌شود.

سؤال‌های پرتکرار

درس چهارم فارسی هفتم درباره‌ی چیست؟

درباره‌ی شکفتن است: شعر آن رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت را نشان می‌دهد و نوجوان را به شادابی دعوت می‌کند، و متن «زیبایی شکفتن» دوره‌ی نوجوانی را دوره‌ی گذر از کودکی به بزرگ‌سالی، پر از شور، کنجکاوی و میل به استقلال معرفی می‌کند.

پیام درس چهارم فارسی هفتم چیست؟

نوجوانی فرصتی کوتاه و ارزشمند است؛ اگر آن را با دوستان خوب، کتاب خوب، فکر کردن و یاد خدا همراه کنیم، مانند گل در بهار می‌شکفیم و رشد می‌کنیم.

معنی «کیمیا» در درس زیبایی شکفتن چیست؟

کیمیا در قدیم به ماده‌ای خیالی می‌گفتند که مس را طلا می‌کند. وقتی در درس دوست خوب به کیمیا مانند شده، یعنی دوست خوب بسیار کمیاب و ارزشمند است و می‌تواند ما را بهتر کند.

شاعر شعر «با بهاری که می‌رسد از راه» کیست؟

این شعر سروده‌ی محمدجواد محبّت است که نامش در پایان شعر در کتاب آمده است.

یادداشت روش: فهرست واژه‌ها از متن درس در کتاب فارسی هفتم (چاپ ۱۴۰۵) استخراج و معنی‌ها با واژه‌نامه‌ی پایان کتاب وارسی شد؛ معنی‌ها را تحریریه‌ی جوان ایرانی به زبان ساده نوشته است. اگر کتاب شما چاپ دیگری است، ملاک کتاب و معلم است.