آخرین بهروزرسانی: ۲۳ آبان ۱۴۰۵ — بر اساس کتاب فارسی هفتم (چاپ ۱۴۰۵).
📚 فهرست همهی درسها: معنی کلمات فارسی هفتم
درس اول فارسی هفتم با نام «زنگ آفرینش» نخستین درس از فصل اول کتاب، یعنی «زیبایی آفرینش»، است. این درس شعری از قیصر امینپور است. در این شعر، کلاسی در دل جنگل سبز برپاست و آموزگار، موضوع انشا را «آرزو» قرار میدهد. شبنم، دانه، غنچه و جوجههای پرندگان هر کدام آرزوی خود را میگویند و در پایان، آموزگار آرزو میکند که همهی شاگردانش به خواستهشان برسند. بعد از این درس، حکایت «اندرز پدر» از گلستان سعدی آمده است.
چند نمونه از معنی واژهها: غوغا یعنی سروصدا و هیاهو، زائر یعنی زیارتکننده و رهسپار یعنی روانه و رونده. معنی کامل واژهها، معنی بیتها، همخانوادهها، متضادها و واژههای حکایت را در ادامه میخوانید.
درس اول فارسی هفتم در یک نگاه
| فصل | نوع متن | نویسنده یا شاعر | پیام اصلی درس | بخشهای همراه |
|---|---|---|---|---|
| فصل اول: زیبایی آفرینش | شعر | قیصر امینپور | هر آفریدهای آرزویی زیبا دارد؛ آرزوهای خوب به زندگی رنگ و امید میدهند. | حکایت «اندرز پدر» از گلستان سعدی |
معنی کلمات درس اول فارسی هفتم (زنگ آفرینش)
| ردیف | کلمه | معنی |
|---|---|---|
| ۱ | آفرینش | خلقت؛ پدید آوردن جهان و موجودات |
| ۲ | نوبهاری | بهاری تازه؛ نوبهار یعنی آغاز بهار |
| ۳ | جمع بودن | کنار هم و دور هم گرد آمدن |
| ۴ | خوشحال | شاد، سرحال |
| ۵ | گرم گفتوگو | سرگرم صحبت با شور و علاقه |
| ۶ | غوغا | سروصدا، هیاهو، همهمه |
| ۷ | انگار | گویی، مثل اینکه |
| ۸ | زنگ انشا | ساعت درس نوشتن و نگارش |
| ۹ | گَرد راه | غبار و خاک راه؛ «از گرد راه رسیدن» یعنی تازه از راه رسیدن |
| ۱۰ | موضوع | چیزی که دربارهی آن مینویسند یا صحبت میکنند |
| ۱۱ | شبنم | قطرههای ریز آبی که صبحها روی گل و گیاه مینشیند |
| ۱۲ | برخاستن | بلند شدن، از جا برخاستن |
| ۱۳ | ذرهذره | کمکم، اندکاندک |
| ۱۴ | غلتیدن | چرخیدن و روی زمین پیش رفتن |
| ۱۵ | اَبَد | زمان بیپایان؛ «تا ابد» یعنی برای همیشه |
| ۱۶ | غنچه | گل بازنشده |
| ۱۷ | دلتنگ | غمگین، گرفته |
| ۱۸ | نسیم | باد ملایم و خنک |
| ۱۹ | راز و نیاز | درددل کردن، گفتوگوی صمیمی و پنهانی |
| ۲۰ | فارغ | آسوده، راحت؛ رها از گرفتاری |
| ۲۱ | رها | آزاد |
| ۲۲ | جیکجیک | صدای گنجشک و جوجهی پرندگان |
| ۲۳ | پرستو | پرندهای کوچک و کوچکننده که با آمدنش بهار را خبر میدهد |
| ۲۴ | کاش | ای کاش؛ واژهای برای بیان آرزو |
| ۲۵ | رهسپار | روانه، رونده؛ کسی که راهی جایی میشود |
| ۲۶ | اُفُق | جایی که آسمان و زمین به هم رسیدهاند؛ کرانهی آسمان |
| ۲۷ | کوچ کردن | از جایی به جای دیگر رفتن، مهاجرت کردن |
| ۲۸ | پیغمبر بهار | پیامآور و خبردهندهی آمدن بهار |
| ۲۹ | گلدسته | مناره؛ برج بلند و باریک کنار مسجد |
| ۳۰ | گنبد | سقف گرد و برآمدهی مسجد و حرم |
| ۳۱ | زائر | زیارتکننده، دیدارکننده |
| ۳۲ | حرم | جای محترم و مقدس؛ آرامگاه امامان و بزرگان دین |
| ۳۳ | زنگ تفریح | زمان استراحت میان دو کلاس |
| ۳۴ | زنجره | نوعی حشره که از خود صدای جیرجیر درمیآورد؛ سیرسیرک |
| ۳۵ | زیر لب | آهسته و آرام، طوری که دیگران نشنوند |
| ۳۶ | رنگین | رنگارنگ، زیبا و شاد |
| ۳۷ | کام | آرزو، خواسته؛ «به کام خود رسیدن» یعنی به آرزو رسیدن |
معنی سادهی بیتها
- بیتهای ۱ و ۲: صبح یکی از روزهای آغاز بهار بود و بچهها با شادی در کلاسی که در دل جنگل سبز بود، دور هم جمع شده بودند.
- بیتهای ۳ و ۴: بچهها سرگرم صحبت بودند و کلاس پر از سروصدا بود؛ هر کدام برگ کوچکی در دست داشت، گویی ساعت انشا رسیده بود.
- بیتهای ۵ و ۶: آموزگار تازه از راه رسید و با چهرهای خندان گفت که موضوع انشای امروز، آرزوی شما برای آینده است.
- بیتهای ۷ و ۸: شبنم از روی برگ گل بلند شد و گفت آرزو دارد خورشید شود، کمکم به آسمان برود، ابر شود و دوباره به شکل باران برگردد.
- بیتهای ۹ و ۱۰: دانه آرام روی زمین غلتید، انشای کوچکش را خواند و گفت آرزو دارد باغی بزرگ شود و برای همیشه سرسبز بماند.
- بیتهای ۱۱ و ۱۲: غنچه هم گفت اگرچه اکنون بسته و غمگین است، روزی مثل یک لبخند باز میشود و با نسیم بهار و بلبل باغ همصحبت میشود.
- بیتهای ۱۳ و ۱۴: جوجهگنجشک گفت دوست دارد از سنگپرانی بچهها آسوده باشد، در آسمان آزاد بپرد و روی هر شاخهای آواز بخواند.
- بیتهای ۱۵ و ۱۶: جوجهی پرستو آرزو کرد که همراه باد راهی شود، تا دورترین کرانههای آسمان کوچ کند و دوباره پیامآور بهار باشد.
- بیتهای ۱۷ و ۱۸: جوجهکبوترها گفتند کاش میشد همه کنار هم باشند و شب و روز در گلدستههای یک گنبد، زائر حرم باشند.
- بیتهای ۱۹ و ۲۰: زنگ تفریح را زنجره به صدا درآورد؛ کلاس دوباره پر از سروصدا شد، هر یک از بچهها به سویی رفت و آموزگار تنها ماند.
- بیتهای ۲۱ و ۲۲: آموزگار آهسته با خودش گفت که آرزوهای شما چه زیبا و رنگارنگ است؛ آرزوی من هم این است که روزی هر کدام از شما به خواستهی خود برسید.
کلمات همخانواده درس اول فارسی هفتم
| کلمه | همخانوادهها |
|---|---|
| معلم | علم، عالم، تعلیم، معلومات |
| موضوع | وضع، موضع، مواضع |
| انشا | منشی، منشأ، ناشی |
| اَبَد | ابدی، ابدیت |
| اُفُق | آفاق |
| ذره | ذرات |
| فارغ | فراغت، فراغ |
| زائر | زیارت، مزار، زوّار |
| حرم | حرمت، احترام، محترم |
| تفریح | فرح، مفرّح |
| طفولیت (حکایت) | طفل، اطفال |
| متعبّد (حکایت) | عبادت، عابد، معبود، عبد |
| خدمت (حکایت) | خادم، مخدوم، خدّام |
| غفلت (حکایت) | غافل، تغافل |
| خلق (حکایت) | خالق، مخلوق، خلقت |
مخالف (متضاد) کلمات درس اول فارسی هفتم
| کلمه | مخالف |
|---|---|
| صبح | شب، شام |
| اول | آخر |
| جمع | پراکنده |
| خوشحال | ناراحت، غمگین |
| تازه | کهنه |
| آینده | گذشته |
| برخاستن | نشستن |
| آرام | ناآرام، پرشتاب |
| زمین | آسمان |
| بزرگ | کوچک |
| دلتنگ | شاد، دلشاد |
| فارغ | گرفتار |
| دور | نزدیک |
| تنها | همراه |
| غفلت (حکایت) | آگاهی، هوشیاری |
هممعنی (مترادف) کلمات درس اول فارسی هفتم
| کلمه | هممعنی |
|---|---|
| غوغا | هیاهو، همهمه |
| انگار | گویی |
| معلم | آموزگار |
| نسیم | باد ملایم |
| فارغ | آسوده، راحت |
| رهسپار | روانه |
| اُفُق | کرانهی آسمان |
| کوچ | مهاجرت |
| گلدسته | مناره |
| کام | آرزو، خواسته |
| اندرز (حکایت) | پند، نصیحت |
| طفولیت (حکایت) | کودکی |
آرایهها و نکتههای ادبی درس اول فارسی هفتم
- تشخیص (جانبخشی): شبنم، دانه، غنچه و جوجهها مثل آدمها حرف میزنند و آرزو میکنند؛ زنجره هم زنگ تفریح را میزند.
- اضافهی تشبیهی: در ترکیب «کلاس جنگل سبز»، جنگل به کلاس مانند شده است؛ نام درس، «زنگ آفرینش»، هم چنین حالتی دارد.
- تشبیه: غنچه باز شدن خود را به لبخند مانند میکند.
- کنایه: «به کام خود رسیدن» کنایه از رسیدن به آرزو و «دلتنگ بودن» کنایه از غمگین بودن است.
- مراعات نظیر: واژههای کلاس، معلم، زنگ و انشا؛ و نیز باغ، غنچه، گل، نسیم و بلبل با هم تناسب دارند.
نکتههای املایی درس اول فارسی هفتم
- غوغا: هر دو حرف آغازی «غ» است.
- انشا: در کتاب بدون همزهی پایانی آمده است.
- معلم: با «ع» نوشته میشود؛ همخانوادهی علم.
- موضوع: با «ض» و «ع» پایانی؛ همخانوادهی وضع.
- ذره: با «ذ» نوشته میشود؛ همخانوادهی ذرات.
- غلتید: با «غ» و «ت» نوشته میشود.
- غنچه: با «غ» آغاز میشود.
- فارغ: با «غ» پایانی؛ همخانوادهی فراغت.
- اُفُق: با «ق» پایانی؛ جمع آن آفاق است.
- زائر: با «ز» و «ئ»؛ همخانوادهی زیارت.
- حرم: با «ح» جیمی نوشته میشود.
- تفریح: با «ح» پایانی؛ همخانوادهی فرح.
معنی کلمات حکایت «اندرز پدر»
این حکایت از گلستان سعدی است. سعدی میگوید در کودکی اهل عبادت و شبزندهداری بود و یک شب، از کسانی که خواب بودند پیش پدرش گلایه و بدگویی کرد؛ پدر به او یادآوری کرد که بدگویی از مردم از خوابیدن هم بدتر است.
| ردیف | کلمه | معنی |
|---|---|---|
| ۱ | اندرز | پند، نصیحت |
| ۲ | ایّام | روزها، دوران (جمع یوم) |
| ۳ | طفولیت | کودکی، خردسالی |
| ۴ | مُتعبّد | عبادتکننده، اهل عبادت و شکرگزاری |
| ۵ | شبخیز | کسی که شبها برای عبادت بیدار میشود |
| ۶ | در خدمت کسی بودن | همراه و نزد کسی بودن |
| ۷ | رحمةالله علیه | رحمت خدا بر او باد (دعایی برای درگذشته) |
| ۸ | دیده | چشم |
| ۹ | دیده بر هم نبستن | نخوابیدن، بیدار ماندن |
| ۱۰ | مُصحف | کتاب آسمانی، قرآن کریم |
| ۱۱ | عزیز | گرامی، ارجمند |
| ۱۲ | در کنار گرفتن | در آغوش گرفتن |
| ۱۳ | طایفه | گروه، دسته |
| ۱۴ | سر برنداشتن | بلند نشدن، از خواب برنخاستن |
| ۱۵ | دوگانه | نماز دو رکعتی |
| ۱۶ | گزاردن | به جا آوردن، انجام دادن (نماز گزاردن) |
| ۱۷ | خواب غفلت | خواب بیخبری و ناآگاهی |
| ۱۸ | گویی | انگار، مثل اینکه |
| ۱۹ | در پوستین خلق افتادن | کنایه از غیبت کردن و بدگویی از مردم |
سؤالهای پرتکرار
درس اول فارسی هفتم دربارهی چیست؟
درس «زنگ آفرینش» شعری است دربارهی کلاسی خیالی در جنگل که در آن شبنم، دانه، غنچه و جوجههای پرندگان آرزوهای خود را برای آینده میگویند و آموزگار هم برای رسیدن آنها به آرزوهایشان دعا میکند.
پیام درس زنگ آفرینش چیست؟
همهی آفریدهها آرزو دارند و آرزوهای زیبا انگیزهی رشد و تلاشاند؛ آموزگار خوب هم خوشبختی شاگردانش را آرزو میکند.
معنی زنجره در درس اول فارسی هفتم چیست؟
زنجره حشرهای است که از خود صدا تولید میکند و به آن سیرسیرک هم میگویند. در شعر، صدای زنجره به زنگ تفریح کلاس تشبیه شده است.
معنی «در پوستین خلق افتادن» در حکایت اندرز پدر چیست؟
این عبارت کنایه از غیبت کردن و بدگویی پشت سر دیگران است.
یادداشت روش: فهرست واژهها از متن درس در کتاب فارسی هفتم (چاپ ۱۴۰۵) استخراج و معنیها با واژهنامهی پایان کتاب وارسی شد؛ معنیها را تحریریهی جوان ایرانی به زبان ساده نوشته است. اگر کتاب شما چاپ دیگری است، ملاک کتاب و معلم است.




دیدگاه شما